logo




4 December 2011

I wannabe a billio… euh, Grazia Insider!

Gepost in overig
Ik wil Grazia Insider worden! Wil je weten wat dat inhoudt? Klik hier voor meer informatie.

Toen de Nederlandse Grazia op de markt kwam, was ik dertien lentes jong. Dat is inmiddels alweer vier en half jaar geleden, maar het lijkt de dag van gisteren. Ik kan me de billboards nog goed voor de geest halen: ‘Grazia Angelina, Grazia Jennifer, Grazia George… enz.’.

Tegelijkertijd was daar Gala – weten jullie dat nog? En zo nieuwsgierig en vrolijk als ik word van nieuwe tijdschriften (en aangezien ik op mijn dertiende de CosmoGirl al zat was…) probeerde ik ze allebei uit. Beste Grazia, ik had jullie meteen wel kunnen vertellen dat jullie het zouden winnen. Waar Gala persoonlijkheid miste, en het dus misschien drie edities volhield, sprak Grazia echt aan. Grazia was voor bijdehandte dames als Hilmar en Debby, die toen al meteen de toon van het blad zetten met hun editorials, en dit tegenwoordig vooral ook tegen hun Twitter volgers doen.

Grazia is daarnaast onderscheidend. Op de eerste plaats omdat het één van de weinige weekbladen is mét kwaliteit. Grazia is compleet. Het begint met je bewust te maken van de wereld om je heen door een schokkende start van ’10 hot stories’, vertelt je vervolgens alle nuttige on onnuttigheden die je moet weten om mee te kunnen praten, en vervolgens is het ‘me’ time. Bladeren door fashionshoots, nieuwe beauty producten, in inspirerende interviews. Door middel van quotes doet Grazia je afvragen: ‘zou ik dat gezegd kunnen hebben?’. Met dat soort extra’s zit het blad vol, en dat maakt de Grazia gewoon niet het geeikte kappersblaadje.

Echter, een goed blad zou geen goed blad zijn als het niet boven zichzelf uitsteigt. En dat heeft het zeker gedaan, ontdekte ik toen ik laatst al mijn Grazia op chronologische volgorde besloot te leggen. Grazia is jonger geworden, zich meer gaan richten op mode i.p.v. celebrities (thank God), en de lay-out van alle rubrieken is heel subtiel veranderd van ‘tabloid stijl’ naar ‘high fashion magazine’. Respect!

PhotobucketPhotobucket
Van nummer 5 van 2007, in de tijd dat Christina en Nicole nog zwanger waren. Karin Kuijpers nog maar eens de ‘dunne taille frustratie aansneed’ en Grazia Scoops nog bestond…

Als ik dan nu zo arrogant mag zijn om de Grazia te vergelijken met mijn blog, dan grijp ik even die kans. Want ik ben net zo goed trots op míjn blog, en de groei die zij heeft meegemaakt. Over het geloof wat ik mijn blog heb, en de enorme ambitie om het te doen blijven groeien en verbeteren, van de binnen- en buitenkant.

Ik zou een klein stapje dichter bij mijn doel komen als Grazia Insider. Vanzelfsprekend wil ik de Grazia (mede) vertegenwoordigen. Ik wil meer van Grazia weten voor mezelf om van te leren, en voor jullie om te delen. Ik wil meer ervaring opdoen bij mensen die al veel ervaring hebben opgedaan, en ik wil dichterbij evenemenen als de PC Catwalk staan, om er nog meer over te kunnen schrijven, en er nog meer foto’s van te kunnen maken. Als jonge lezeres wil ik tot slot natuurlijk ook gewoon graag meedenken met het blad. Om te zorgen dat we op woensdag allemaal nóg iets eerder naar de brievenbus of winkel rennen.

Photobucket…naar nummer 48 van 2011, wanneer Doutzen actrice is geworden, Rinke de nieuwe Karin is, en niemand nog iets van Rosalie hoort.

Het feit dat ik dé Grazianista ben, zit hem er niet in dat ik alle covers aan de muur heb hangen. Zit hem er ook niet in dat ik ik ze bijna allemaal uit mijn hoofd ken, omdat ik jaren een abonnement heb gehad (totdat ik dit jaar simpelweg in tijdnood kwam). Het zit hem er allemaal niet in dat ik hierboven een (welgemeend, maar toch…) promo-praatje voor Grazia heb gehouden, en het nog niet over dé Grazianista heb gehad. Misschien wel een klein beetje dat ik het liefst niet van Twitter en Facebook af ben te slaan, maar voorál…

…dat ik de Grazia zowel ter ontspanning, als als kritische lezer kan lezen. Dat ik zowel ambitieus ben en gedreven, maar ook down to earth. Dat ik rationeel kan analyseren, maar ook met mijn handen kan werken en creatief ben. Daarin herken ik de veelzijdigheid van de Grazia (nista).

Dus, beste Goedheiligman. Dit jaar vraag ik geen schoenen, jurk, armband of ring, maar zou ik willen dat ik weer wekelijks de Grazia ontving. Om me het hele jaar als voorbeeldige Grazia te gedragen… zodat u me volgend jaar niet in de zak hoeft te dragen.

(Waarom) denk jij dat ik dé Grazianista ben?

Foto’s door Jan Neman.

 

  • Like deze post op Facebook:
Dit wil je vast ook lezen
Reacties