logo




31 December 2011

Terugblik – 2011, wat een jaar!

Gepost in overig

Ieder jaar weer zijn er zoveel lijstjes, wordt er zoveel terug gekeken, zijn er zoveel goede voornemens. Eerder deze week liet ik al een terugblik zien van mijn haar in het afgelopen jaar, maar ik wil ook nog even – zo vlak voor de jaarwisseling- inzoomen op wat er allemaal gebéurd is, rondom mij en mijn blog. Want 2011, wat was dat een jaar!

Het is alweer december, terwijl januari de dag van gisteren lijkt. En tegelijkertijd héél lang geleden, want wat is er veel gebeurd. In januari zag mijn leven er nog zo 100% anders uit dan nu. Ik hoop dat jullie in de mood zijn er alles over te lezen en zien.

Januari.

Het nieuwe jaar begon overspannen, gespannen en ongelukkig – ik ga het maar niet minder dramatisch maken dat het was. Zoals degenen die me langer volgen wel weten, was mijn eindexamen jaar (waar ik toen middenin zat) een ramp. In het Engels nog, schreef ik dit stukje, maar om echt goed uit te leggen hoe ik me voelde zijn veel en veel meer woorden nodig.

Mijn tweede SE week was in deze maand, en ik werd letterlijk ziek van het idee. Hetzelfde gebeurde twee maanden later tijdens SE 3.

Het was ook de maand dat mijn vriendje verhuisde van – laten we zeggen- om de hoek, naar een andere stad. Nog steeds dichtbij, maar toch vereist  het’ sindsdien allemaal veel meer planning.

Niet te vergeten was januari ook de maand dat mijn blog twee jaar bestond!

Februari.

Ik kan me het vaasmodel, Habitat, The Road (voor wie het niet weet: dat zijn dus literaire, Engelse boeken, omdat ik tweetalig onderwijs volgde) examenbundels, leesdossiers (!), Plato, Vietnamezen, en vooral veel paniekaanvallen herinneren. Vanaf februari werd mijn tante mijn ‘coach’ en ging ik zowel doordeweek als in het weekend de hele familie af, om op een plek te werken waar ik minder afleiding had dan thuis, en waar ik goed in de gaten werd gehouden. Dit heeft ook zeker geholpen en meer rust gegeven.

Ondertussen bleef ik gewoon met mijn blog bezig, en deed ik in februari bijvoorbeeld een fotografieworkshop. Eerlijk gezegd ben ik zeker de helft alweer vergeten (hoewel ik er wel interesse voor heb, ben ik gewoon meer een blogger dan een fotograaf), maar alle beetjes kennis helpen.

Iets leuks februari was mijn tatoeage, waar (ondanks dat ie hard slijt) ik de rest van mijn leven blij mee zal zijn. Ook vierde mijn vriendje in februari zijn 20e verjaardag.

Maart.

In maart was daar even een break door de voorjaarsvakantie (waarna SE 3 begon), en ging ik bijvoorbeeld naar de showroom van Enchantra met Vera. Hier ontmoette ik voor het eerst allemaal lieve beautybloggers. Het was gezellig en we maakten het laat, waardoor eigenaresse heel gastvrij Linda pizza aanrukte.

Photobucket
Kwijlen bij de nagellakrekken van Enchantra!

April.

Hier laste ik een stop in wat betreft mijn column A Touch Of Fashion (ik moest dat kleine beetje tijd dat toch naar school ging wel érgens vandaan halen), nog wel in mijn jubilieummaand! In april schreef ik namelijk één jaar voor veracamilla.nl! April was ook de maand dat ik in plaats van het Blogger comment-systeem, Intense Debate ben gaan gebruiken. Mij bevalt het goed. Jullie? Aan het einde van april had ik één van de leukste Koninginnedagen ooit. We zijn met het hele gezin gaan verkopen op de markt in Arnhem. Om 5 uur ‘sochtends op, helemaal kapot aan het einde van de dag, maar we hadden schitterend weer en ik vond het heerlijk saamhorig. In april begonnen de examens al, ik had toen namelijk mijn twee internationale, schriftelijke IB examens. Voor één van de twee moest ik zelfs naar school in mijn meivakantie, not nice.

Photobucket
Voor een profielwerkstuk staat táchtig uur. Ik schreef hem in één dag. En kreeg er een freaking 8 voor! Niet gek natuurlijk, aangezien mijn onderwerp mijn eigen blog was. Daar kan ik wel over blíjven schrijven.

Mei.

De maand dat ik mijn laatste lesdag had. Ik mag van geluk spreken dat ik vriendin Yara dichtbij had, die dezelfde instelling had als ik. Iedere dag bleven we foto’s maken, iedere dag bleven we lachen. Dat heeft de afgelopen maanden zóveel draaglijker gemaakt. Zelfs ín mijn examenweken ben ik gewoon blijven Twitteren en bloggen. Natuurlijk, zou ik willen zeggen. Om eerlijk te zijn: ik heb examens gemaakt zonder dat ik het boek echt open heb gehad. Mijn kunst & beeldende vorming antwoorden waren echt compleet mijn duim gezogen, maar vooral Maatschappijwetenschappen ging dra-ma-tisch. Dit waren de vakken waar ik júist mijn compensatie vandaan kon halen, dus toen de examenweken voorbij waren wist ik zeker: ik zak met tien drieën.

Juni.

De maand van de waarheid. Oh, wat was ik blij dat ik niets meer aan de uitslag kon doen – dat gaf zoveel minder druk. Maar vakantie vanaf hier? No way. Die begon pas na die doodenge donderdag de 16e…

Het lukte me redelijk goed de dag door te komen. Ik deed gewoon héél lang over haar, make-up, aankleden, foto’s maken, en toen was het vanzelf een keer drie uur. De zenuwen vielen toen nog reuze mee. Maar toen het tien over drie werd, kwart over drie… toen heb ik mezelf echt opgesloten op de wc, zo eng vond ik het. Ik was er zó van overtuigd dat ze me zouden bellen, en kon er niet tegen dat het zo lang duurde. Na half vier, was de beltijd om, en was ik in feite dus geslaagd. Toch, toen het tien voor vier was geloofde ik het nóg niet – pas toen mijn naam online bij de geslaagden stond, ben ik heel hard gaan gillen.

Photobucket
Waaah, het staat er echt!

Die 16e werd één van de mooiste van mijn leven. Die dag leek de hele wereld één groot feest, en voelde ik me zó verlost. En ik zal nooit meer het moment vergeten dat ik de 17e opstond en die last niet meer op mijn schouders voelde. Oh, wat voelde ik me sterk!

De 29e mocht ik mijn diploma in ontvangst nemen, wat eigenlijk helemaal niet zo leuk was. Mijn diploma is niet iets wat ik zélf heb klaargestoomd (natuurlijk, ik heb hem zelf gehaald, maar het voelde niet als mijn eigen keuze), waar ik écht trots op ben. Mijn vertrouwen in het onderwijs is gewoon totaal verdwenen, en dus is mijn diploma me ook niet veel waard. Het was iets wat ik moest doen om verder te kunnen met mijn leven, vakken gaan vullen was voor mij geen alternatief. Dat ik heb doorgezet, dát is me veel waard, ook als ik het niet had gehaald. Dat diploma betekende voor mij alleen maar comfort.

En toen… nét toen ik dacht dat de wereld aan mijn voeten lag, ging mijn camera kapot. En hij was meteen niet meer te herstellen. Een blogger zonder camera, is dus geen blogger, kun je wel zeggen.

Photobucket
Dit waren de eerste foto’s met mijn nieuwe camera. Ik ben er nog steeds heel gelukkig mee.

Juli.

Juli was de eerste maand die ik compleet aan mijn blog kon besteden. Daarnaast was juli de maand waarin ik eindeloze gesprekken voerde met mensen om me heen, over wat ik nu zou gaan doen. Ik wilde niet meer naar school, maar er moest natuurlijk wel een goed ander plan op tafel komen. Dat mijn blog nu eens de prioriteit zou krijgen, dat was wat ik héél graag wilde.

Het plan was om naast mijn blog te zoeken naar een stage, een deeltijdopleiding, cursussen, mensen die goed waren voor mijn netwerk. Daar ben ik ook serieus mee bezig geweest. Ik heb gesolliciteerd, mails gestuurd, afspraken gemaakt. Zowel voor winkels (al zag ik mezelf eigenlijk niet meer in een winkel staan), als bij tijdschriften (al zag ik mezelf eigenlijk ook geen koffie rondbrengen). Alles werd het op de één of andere manier net niet, en ik denk dat dat ook zeker iets te maken heeft met het feit dat mijn blog prioriteit moest zijn voor mij – onbewust denk ik dat ik zelf ook een beetje de boot heb afgehouden.

Juli was de maand van mijn eerste fashionweek. Ik was weleenswaar alleen bij de slotshow, en ook nog een soort van per ongeluk, maar ik wás er wel. Eindelijk was er de gelegenheid naar evenementen en presentaties te gaan, interessante mensen te ontmoeten, en vooral: aan te kunnen nemen wat er op mijn pad kwam. Doordat alles zo nieuw en indrukwekkend voor me was, was dat heel vermoeiend, maar ook zó stoer. I loved every minute. En ik leerde – en leer- ieder moment.

Photobucket
So exciting! Mijn eerste fashionweek!

Augustus.

In augustus werd zo’n beetje mijn ergste nachtmerrie werkelijkheid: mijn laptop liep een raar nep-virus op, zomaar opeens. Het ging om iets heel zeldzaamst/innovatiefs, dus ik moest twee weken wachten voordat hij weer helemaal hersteld was. Nét nu ik zo lekker op dreef was, kwam deze tegenslag me echt niet van pas, en ik moest dus verplicht een blogbreak houden. Gelukkig waren er in de zomer veel lezeressen op vakantie, die daar dus niet eens wat van gemerkt hebben.

Augustus was ook de maand dat ik mijn vijfde (of zesde, het is maar hoe je telt) piercing liet zetten, een flash tripje maakte naar Stockholm. Ik werd verliefd op de stad, en wil er heel graag nog eens heen – het liefste dan rond fashionweek natuurlijk. Hoewel ik meer van de tropische oorden ben, wegens de temperatuur, was Stockholm zo mooi door haar wijde, overzichtelijke opzet, schone straten, mooie mensen, maar vooral ook: extreem vriendelijke mensen.

September.

De maand dat ik Bas eens mee naar een ‘event’, en wel de PC Catwalk. Een ontzettend leuke dag, hoewel Bas niet zo goed tegen al dat uiterlijk vertoon kan. Ja, in de wereld van mode en beauty wil iedereen zijn beste gezichtje opzetten, en kom je veel ‘valse Glamour’ tegen. Ik geniet daarvan, vind mijn Gelders stadje maar nuchter, maar je moet wel van een beetje opsmuk houden.

Photobucket
Ik geloof niet dat ik ooit zoveel complimenten op een outfit heb gehad. Er kwamen mensen spontaan naar me toe hoe inspirerend ze me vonden, in de PC! Nou, dan heb je me wel verlegen hoor.

September was ook de maand dat ik begon met mijn opleiding tot imagostyliste. Een heel inspirerende opleiding, die me veel nieuwe inzichten heeft gegeven. Ik ga niet als imagostyliste aan het werk, maar weet zeker dat alles wat ik daar heb opgedaan me nu en in de toekomst helpt. Ook vind ik het fijn dat ik lezeressen nu beter met hun vragen kan helpen, omdat ik objectievere kennis heb over wat flatteert en wat niet.

In september waren er weer veel leuke evenementen, en ging ik bijvoorbeeld naar de musical Miss Saigon.

Oktober.

Oktober was de maand dat mijn beste vriendinnetje Yara naar Noorwegen vertrok, voor bijna vier maanden, en waar ze nu dus nog steeds vertoefd. Daar kon je hier al meer over lezen.

In deze maand was ik model voor Maikel (Next Hair Guru) die mijn haar stylede namens Keune voor een kappersshow. Daar heb ik het, in het kort, hier al over gehad. Een hele leuke ervaring, maar ook wel een beetje vermoeiend om de hele dag een soort ‘pop’ te moeten zijn.

Photobucket
Aan het einde van de Intercoiffureshow. Hier zie je Adriana, Felicia, Jeanette en Maikel van Next Hair Guru. En juist: daar rechts achterin sta ik.

Op de zesde van de maand mocht ik meekijken met mijn imagostyling lerares, die zelf nog werkt als styliste voor bladen, bij een fotoshoot voor het tijdschrift Vriendin. In een rubriek krijgen lezeressen een nieuwe look met items uit hun eigen kast. Het was zo leuk dat ik ook één dame mocht stylen, en ik vond het heel leuk om te zien dat zo’n shoot best informeel gaat. Als het goed is worden de beelden ergens in februari gepubliceerd.

In oktober kreeg ik pas écht last van mijn huid, maar waren er ook opnieuw allemaal leuke evenementen als de presentatie van Jane Lauder, en de fashionshow van C&A in Düsseldorf. Oktober was ook de maand dat ik besloot om verder te bloggen in het Nederlands. Ik was in een soort ‘sleur’ terecht gekomen, en wist dat ik een verandering nodig had om mijn blog een nieuwe boost te geven. Een maand later hoorden jullie ook van dit nieuws.

Op de 27e vierde ik mijn 18e verjaardag, die nog nooit zo niet-leuk was als dit jaar. Ik was echt hártstikke ziek en lag met bijna 40 graden koorts op bed. Gelukkig waren de birthday give-aways die ik had georganiseerd wel een groot succes. Én gelukkig kreeg ik een heel leuk verjaardagskado’tje van jullie: ik haalde de 1000 Twitter volgers! Inmiddels zijn het er alweer 1300, zo leuk!

November.

In november was daar plots weer een nieuwe blogbreak. Terwijl ik me had voorgenomen dat dat nooit meer moest gebeuren, ging er iets mis met de nieuwe lay-out en verhuizing van mijn blog, en besloot ik dat ik niet op een rommelige manier verder wilde, maar beter kon wachten totdat alles achter de rug was. Ik hoopte op een vertraging van één week, het werden er uiteindelijk drie. Wat miste ik het bloggen erg, en wat vond ik die onzekerheid en de druk dat ik zo snel mogelijk weer online wilde, moeilijk. Ondertussen was ik wel druk met mijn net opgelegde dieet en alle andere dingen die bij mijn huidproblemen kwamen kijken. Ook deed ik leuke dingen, als een dagje Maastricht, maar het voelde zeker niet als vakantie o.i.d.

In november mocht ik mijn opleiding tot imagostyliste afronden, en kreeg ik een 8 als beoordeling. Ik was dan ook trots op het eindverslag dat ik had geschreven, en was heel blij met de erkenning!

Op 23 november maakte ik een come-back met mijn blog – mijn nieuwe lay-out kwam online en ik ging vanaf nu officieel verder als Nederlandstalig blog. Deze beslissing heb ik genomen omdat al verreweg het grootste deel van mijn lezers Nederlands was, en ik vond dat ik me in het Engels niet sterk genoeg kon uitdrukken. Tot op de dag van vandaag ben ik heel blij en tevreden me deze beslissing, en ook met het lef dat ik toch heb moeten nemen zo’n ingrijpende stap te zetten. Ja, dat vond ik heel spannend! Gelukkig ben ik door het Nederlands voor mijn gevoel nog dichter bij mijn lezeressen komen te staan, en denk ik dat mijn blog weer meer potentie heeft gekregen.

December.

De eerste maand die ik heb volgemaakt met de nieuwe look & feel van mijn blog, de maand van de Sint en (in mijn geval) suikervrije pepernoten, de maand van terugblik-lijstjes als deze, de maand dat ik twee jaar samen ben met mijn vriendje, de maand dat ik voor het eerst kerstkado’tjes kocht en kerstkaarten schreef, de maand dat mijn huidproblemen helaas nog lang niet over zijn, de maand waarin outfit foto’s maken het minst een pretje is, de maand dat ik (na eerder dit jaar mijn VWO-diploma) mijn IB-diploma mocht ophalen (ook gehaald!), en de maand waarin – net zoals alle andere maanden- ik iets een beetje veel tevredener zou moeten zijn met al het mooie en goede in mijn leven en om mij heen. Want na dit lijstje te hebben geschreven, blijkt dat toch weer iets meer terecht en ook nodig dan ik zelf altijd denk.

Voor deze december is vooral de maand waarin ik héél veel zin heb in een nieuw jaar te beginnen. Zodat die blogbreaks iets langer geleden zijn, net zoals als die onzekerheden in de toekomst, en de tijd dat ik nog een scholiertje was. Ik hoop dat 2012 het jaar wordt dat ik sprongen mag en kan maken met mijn blog, en dat ik mezelf officieel ondernemer mag gaan noemen.

Natuurlijk is dit maar een tiende deel van het afgelopen jaar – het was simpelweg onmogelijk om alles te noemen, maar ik heb geprobeerd de rode draad eruit te pikken.

Hoe was jouw jaar? Kijk je uit naar een nieuw jaar, of kan dit jaar je niet lang genoeg duren?

Foto’s door diverse mensen voor fashionisaparty.com.

 

  • Like deze post op Facebook:
Dit wil je vast ook lezen
Reacties