Zo af en toe schrijf ik in de rubriek ‘Schrijfgraag’ over onderwerpen die niet per se met mode en beauty te maken, en waar wat meer schrijfwerk bij aan te pas komt.
Je leest alweer de derde Schrijfgraag binnen een week (als je ze allemaal gelezen hebt, that is), wat de rubriek niet echt meer ‘zo nu en dan’ maakt, maar de bedoeling is dat dit eenmalig is en dat het nu weer even duurt voordat je de volgende Schrijfgraag leest.
Jullie hebben nog iets van mij tegoed: foto’s van het konijnennestje! Daarom in deze Schrijfgraag niet alleen wat meer tekst, maar óók veel foto’s. Ik heb vanaf de tweede dag elke dag braaf foto’s gemaakt van de jongen (alleen die van 29 juni kan ik helaas niet meer terugvinden…) en ze bij elkaar héél wat uren bekeken, gok ik. Ik merkte wel dat ze snel groeiden, maar tijdens het terugkijken van de foto’s kon ik dat pas écht goed zien. Ze zijn nu twee weken oud, op een dag na, en ze zijn van een soort kleine wormpjes uitgegroeid naar wat je een klein konijntje kunt noemen.
Graag wil ik nog even vertellen hoe het komt dat het zo lang duurde voordat jullie iets te zien of te lezen kregen over dit nestje. Dit heeft een aantal redenen. De belangrijkste is dat ik in het begin gewoon héél bezorgd was. Bang dat de moeder niet goed melk zou geven, bang dat ze het nest zou verwaarlozen, bang de kleintjes véél te klein waren (ze zijn zó klein als ze geboren worden, je begrijpt bijna niet dat daar alles in zit om te leven)… kortom: bang dat ze dood zouden gaan. Ik wilde eerst even die fase afwachten voordat de rest van de ‘wereld’ mee zou kijken, want ik was van mezelf al zenuwachtig genoeg.
Ten tweede wilde ik niet (voor degenen die het geen bal interesseert) jullie een paar weken lang stalken met foto’s van kleine konijnen. Daarom besloot ik foto’s en ervaringen op te sparen en ze vervolgens gewoon in één keer aan jullie te laten zien.
De post heet ‘Dagboek van een konijnennestje’, omdat ik een klein stukje tekst en een foto per dag voor jullie heb verzameld. Bovendien zat ik elke avond letterlijk bij de kooi een dagboekje te schrijven over wat ik zag en meemaakte, en daarvan zet ik in deze post fragmenten neer.
“Ik aai Big en heb oprecht het gevoel dat ze blij is gesteund te worden. Zij heeft hier immers ook niet om gevraagd. Misschien vindt ze het wel niets, zes jonkies groot brengen. Na mijn sla en muntthee geef ik haar mijn munt – blij dat ik die ook nog een tweede leven kan geven en bovendien blij met alles wat ze eet. Ze is zo mager! Toch is ze ook een stoere: ik heb haar niet voor niets altijd meer als vader gezien dan als moeder. Ondertussen ben ik me maar vast mentaal aan het voorbereiden op het feit dat er vijf jonkies weggaan. Ik hoop oprecht dat ik snel baasjes vind, dan ben ik daarvan af.”
26 juni
“…nadat Big even rustig had gezeten, probeerde ik voorzichtig de jongen te bekijken. En wat deed Big? Na over de rand te hebben gekeken, klom ze in het krat. Ik dacht nog: ‘Oh nee, dit hoort ze niet te doen met mij erbij. Darlijk eet ze ze op!’. Maar nee: ik hoorde smakken! Er werd gedronken. Door drie stuks, zo bleek toen ze er weer af sprong. Ik heb gelezen dat voedsters hun baasje alleen toelaten wanneer zij echt een goede band hebben, dus stiekem ben ik best een beetje trots.
Eén heeft echt een lichte borst, dat ga ik nu zien. Net zoals Kraal! Ik kan niet wáchten totdat ze haar hebben en hoop ondertussen dat de regel survival of the fittest niet te streng is.”
27 juni
“Mijn muntthe drinken terwijl ik naar Big kijk en als het glas leeg is mijn munt in haar voerbakje doen: het wordt nog eens een traditie. In dit geval voer ik het haar gewoon uit mijn hand. Ze is dol op de natte, nog lichtelijk warme, blaadjes.
Verschillen tussen de jonkies worden steeds zichtbaarder: de één is al groter, de ander al beweeglijker. Ik moet nogal eens een ‘eigenwijsje’ terug naar het nest brengen. Zolang ze voor weglopen energie hebben: prima.”
28 juni
“De jongen maken het goed. Ik krijg nu vertrouwen dat ze het echt allemaal gaan redden. Ze krijgen stuk voor stuk een duidelijke tekening: de één donkerder, de ander lichter en ik heb nu al een zwak voor degene me de streep op zijn/haar kop. Ook dragen ze langzaam puntoortjes in plaats van ‘stompjes’ en krijgen ze langzaam haar.”
30 juni
“Voor het eerst dacht ik: wat zijn ze groot! Eerder leken ze met elkaar één grijze kronkel, nu zijn het echt zes kleine konijntjes. De lichtste gaat zo mogelijk nog meer opvallen. Hij heeft het karakter van zijn (ik heb het gevoel dat het een mannetje is) moeder: óf lui, óf wild. Hij is het grootste en het breedste bovendien.
‘Streper’ blijft bij mij en bij Big. Voor zover ik, aan de hand van het Internet, heb geoefend, geloof ik dat het een vrouwtje is.”
1 juli
Het laatste en eerste wat ik op een dag doe is de jonkies controleren én Big eten geven: ze eet als een bootwerker! Gelukkig heb ik ook het idee dat ze niet meer zó mager is. Ik wacht op het moment dat de oogjes open gaan nu, want dat zou niet lang meer moeten duren. Waarschijnlijk is het vervolgens de beurt aan nestje twee, want Betsy lijkt dikker en chagrijniger te worden (niet de planning, wel leuk – red). Hopelijk gaat het bij haar net zo goed als dat het tot nu toe bij Big is gegaan.
“Ik zie de jonkies te vaak om grote verschillen te zien, maar wat me opviel toen ik ze net controleerde: ze hebben een vacht! Ik zou denken dat je dat van het ene op het andere moment zou zien, maar het is zo geleidelijk gegaan…
Nu ik de jonkies door hun tekeningen uit elkaar houd, valt me pas op dat drie van de zes een lichter neusje hebben. En nú valt het me pas op dat Big ook een lichter neusje heeft. Haar tekening is zo geleidelijk dat dat helemaal niet opvalt.
Je moet de moeder met het nest zoveel mogelijk met rust laten, wat ik ook wel doe, maar eigenlijk heb ik het gevoel dat Big het alleen maar leuk vind als ik kom kijken haar aai: ze doet dan zo enthousiast!
Het groeien van de jonkies wéét ik wel, maar is voor mij moeilijk te zien. Totdat ik me realiseer dat het nest inmiddels ongeveer het halve krat in beslag neemt. Terwijl dat eerst nog ongeveer een achtste was.”
2 juli
“Weer een ervaring rijker: één jonnkie heeft in mijn hand geplast. Ik realiseerde me niet echt dat ze dat al deden, maar waarom ook niet eigenlijk? De oogjes zijn nog niet open, maar ik zie ze elkaar nu wel likken.”
3 juli
“Hopelijk is nagellakgeur niet sterker dan konijnengeur. Ik betwijfel het, maar kan me haast niet voorstellen dat Big na anderhalve week alsnog haar jongen verstoot.”
4 juli
“De jongen zitten nu los in het hok. Ze kruipen alle kanten op; ook onder het stro. Wat ik een beetje eng vind, want Big loopt daar gewoon overheen. Ik moet echter maar vertrouwen op de natuur en op Big.
Ja, de eerste oogjes gaan open! Half en nog niet altijd, maar ik heb meerdere oogjes gezien! Er is zo’n leuke, nieuwe fase aangebroken nu: het hok is één grote speeltuin geworden waar ze wassen, eten en spelen. Ik denk dat ze nog wel melk krijgen, maar verder lijken ze nu best zelfstandig functionerend. Op je hand houden is geen doen meer: ze springen ervan af. Ik moet ze echt om hun buikje pakken nu.”
5 juli
“De oogjes zijn van de meeste nu duidelijk zichtbaar. Als ik ze goed uit elkaar houdt zijn dit de zes verschillen:
– Een donkergrijze, zonder tekening.
– Een zwarte met witte streep (Streper).
– Een zwarte met wit neusje.
– Een zwarte met wit pootje.
– Een lichte – beige/bruin.
– Een zwarte zonder tekening.
Waar ik dacht het geslacht wel te kunnen onderscheiden, blijkt dat me bij inzien toch niet te lukken. Wat ik eerlijk gezegd best irritant vind – vooral omdat ik wil weten welk geslacht Streper heeft. Naar mijn kijk zijn het allemaal vrouwtjes nu (hebben ze in ieder geval allemaal hetzelfde geslacht), maar dat lijkt me sterk.”
Ik realiseer me dat er nog véél meer over te vertellen valt dan dit. Zowel praktische vragen over het nestje als dat je misschien wel wilt weten of en waarom ik een nestje wilde. Om álles hier te beantwoorden wordt een beetje veel, dus heb je zo’n vraag? Stel die dan in de reacties, dan beantwoord ik hem daar!
Zoals je al hebt kunnen lezen: ik wil zo snel mogelijk baasjes vinden voor de jongen. Pas over een week of zes mogen ze weg bij Big, maar als je geïnteresseerd bent in één of meerdere jongen kun je nu al meekijken door langs te komen of door foto’s te ontvangen als je wilt: lijkt me wel zo leuk om ze zo jong mogelijk mee te maken! Dus ben jij iemand óf ken je iemand die graag een jong fashion is a party konijntje wil: neem dan vooral contact met me op. Ik hoop dat jullie me helpen!
Hoe lijkt het jou om een nestje jongen te hebben? Heb je het wel eens meegemaakt (van een konijn of ander dier)?
Foto’s door mij en Jan Neman.
Aaah wat schattig! Helaas nag ik geen konijn, en mijn kat gaat vast ook jaloers worden
maar ik hoop dat je snel baasjes vindt!
Ah, wat zijn ze schattig! Ik heb een hele tijd een konijn gehad, maar deze is helaas een paar maanden geleden gestorven door een roofdier
aah wat sneu! had je het hok niet goed dicht ofzo? geen interesse voor een nieuw beestje?
Zo lief! Wij hadden vorig jaar ook jongen. We hadden eerder twee konijntjes gekocht, twee mannetjes dachten we, nou niet dus. 4 schattige jongen waren het resultaat. Helaas moesten ze wel allemaal weer een weg
ja, dat gebeurt regelmatig bij konijnen. al moet ik zeggen: twee mannetjes gaat (ongecastreerd) bijna nooit goed samen, dus daarom zou er wel een belletje kunnen gaan rinkelen. maar dat moet je dan natuurlijk ook maar net weten. heb je wel genoten van het nestje?
Wat schattig! Wij hebben 1 konijn maar willen er graag nog eentje bij. Ik zal eens overleggen. =)
met zijn tweeën is erg leuk – vooral ook voor de beestjes! als je besluit er ééntje bij te nemen kun je me altijd mailen: suz@fashionisaparty.com.
Ik moet dan alleen wel zeker weten dat het een vrouwtje is, want we hebben een (geholpen =)) mannetje en ik wil niet dat ze gaan vechten..
dat begrijp ik! na 8 weken moet het geslacht wel duidelijk zichtbaar zijn, nu nog niet. maar als het tweede konijn nog klein is is de kans dat ze gaan vechten niet zo groot wanneer je mannetje gecastreerd is hoor. helemaal niet als je het tweede mannetje ook zou laten castreren. dat gaat vaak juist erg goed samen – kijk maar op internet. met een gecastreerd mannetje heb je alle keus en is de kans dat er wat mis gaat dus niet zo groot.
je kunt me erover mailen als je wilt: suz@fashionisaparty.com. dan kunnen we verder overleggen
.
Ik ga je een mailtje sturen!
Wat vind ik dit leuk om te zien! Deze post gaat sowieso in mijn favorieten; de foto's zijn vertederend en de stukjes tekst en jouw bezorgdheid maken het écht compleet.
Ook je advertentie vind ik mooi! Dat je vraagt om een symbolisch bedrag en ze het liefst weggeeft per twee, vind ik mooi! Vaak zijn zulk soort advertenties zakelijk en hard.
Zelf heb ik jarenlang twee konijnen gehad. Nu een hond, dus konijnen zitten er niet meer in. Helaas, maar dat gaat niet samen.
Zo op de late vrijdagavond heb je me weten te ontroeren met een konijnnestje. Chapeau!
wat lief dat je daar wat van zegt, jij ontroert me een beetje met je reactie. er waren namelijk mensen die vonden dat 10 euro echt te veel was, omdat veel ze gratis weggeven. maar toen dacht ik: wat is nou 10 euro voor een konijn? persoonlijk vind ik het heel weinig voor een beestje, en zou ik ze nooit ergens anders halen alleen omdat ze daar gratis zijn. 'symbolisch' betekent dus dat het een soort waarborg is dat ze niet naar mensen gaan die ze als slangenvoer e.d. gaan gebruiken, want die zijn er ook. ze zijn zo alsnog goedkoper dan in de dierenwinkel, dus ik kan me niet voorstellen dat het een te grote drempel is voor mensen.
Ja precies! Naar mensen die ze echt willen en bereid zijn er tijd, geld en aandacht aan te geven! Ik hoop dat het jullie lukt ze bij zorgzame gezinnetjes, die ze met open armen ontvangen, te plaatsen. Succes en geniet nog even van ze! (En van het andere nestje!)
Zoooo schattig, konden ze maar voor altijd zo klein blijven. Lief he!
zo klein als ze nu zijn mogen ze wel blijven van mij ja! al zijn ze groot ook heel leuk hoor. maar dit is misschien de schattigste periode. ze kunnen nu alles, maar nog heel onhandig. dan willen ze springen of likken en vallen ze om
.
Aaah super leuk om te zien! Ik heb zelf ook een nestje konijnen gehad en ik vond het ook wel heel erg spannend! Ik dacht de hele tijd als het nou maar goed gaat en als Floortje er nou maar goed voor zorgt, maar gelukkig deed ze dat! Konijnen zijn ook eigenlijk niet hele zorgzame dieren, tenminste ze zitten niet de hele dag bij het nestje alleen om af en toe te voeden. Floor was toen ook wel heel erg mager geworden maar het melk geven kost nou eenmaal best veel energie. Gelukkig zijn de kleintjes allemaal groot geworden en ze wonen nu met z’n vijfen op een zorgboerderij. Nog heel veel plezier met kleintjes en geniet er nog maar even van want op een gegeven moment groeien ze super snel en zijn ze zo groot!!
ja, wat leuk dat jij dat ook had! en het klopt – konijnen kunnen zo lief zijn, dus ik dacht dat ze hun jongen ook de hele dag zouden likken etc. maar nee hoor! ze geven ze maar één keer per dag melk en de rest van de tijd kijken ze er niet naar om. dat zijn afleidingsmanouevres (hoe schrijf je dat joh?) uit de natuur: om hun nest niet te verraden.
Wat lief! Super leuk om te zien
Ik denk alleen niet dat de andere dieren in huis daar zo blij mee zijn 
veel succes! xx
dankjewel!
Zooooooo schattig! (l) Maar het geslacht bepalen van jonge konijntjes is ook gewoon érg lastig. Zelfs dierenartsen en zeer ervaren fokkers zitten er bij jonge konijntjes nog regelmatig naast!
Konijntjes lijken me erg leuk, maar ik denk dat het nogal wat stress op zou leveren voor mijn katten en dus ook meteen voor de konijntjes.. Mijn katten zijn nu 5 en de ene kan niet goed wennen aan veranderingen. Ze komt ook thuis met vanalles, zoals mollen en vissen (zelfs een keer met grote goudwinde van zo'n 10-15 cm lang!) en ook vogels en véél muizen. Een eventuele moordpoging wil ik een schattig konijntje niet aandoen… Even afdwalen: vissen laat ze levend en zelfs onbeschadigd want ze is gek op vissen en wil volgens mij dat we ze in het aquarium doen, want die vind ze práchtig. Familie staat al niet meer gek te kijken als we weer met een emmertje met een vis aankomen voor in de vijver. Ongelofelijk hoe lang die beestjes zonder water kunnen trouwens..
klopt, dat heb ik me ook door een dierenarts laten vertellen. je kunt dat echt pas na enkele weken/maanden zien. hmm… ik weet niet zo goed hoe het zit met die combinatie, maar ik weet wel dat er mensen zijn die ze samen hebben. het maakt veel uit waar de poes komt en waar het konijn zit. wij hebben ook poezen van de buren enzo in de tuin en die laten de beestjes gewoon met rust. je kunt bijvoorbeeld de konijnen op een kamer of in de garage houden – een plek waar de poezen niet komen.
trouwens echt een grappig verhaal dat je poes gek is op vissen! en dat ze ze niet opeet, want dat zou ik denken.
Wat zijn ze ontzettend lief! Ik had echg niet verwacht dat ze zo snel zouden groeien. Van zo lief klein in je hand liggen tot een ‘echt’ konijntje. Ik zou er heel graag 1 willen, maar helaas, mijn vader is allergisch en dus is het hier verboden terrein voor huis dieren
Maar nogmaals, wat zijn ze lief! 
mijn vader is ook allergisch! daarom staan ze buiten en op mijn kamer. dat laatste is niet zo gezond, maar daar heb ik stiekem een beetje schijt aan. buiten houden is echter wel een goede optie. ze groeien inderdaad snel. ik zie ze dagelijks, dus heb het niet zo in de gaten, maar toen ik de foto's terugzag toen dacht ik weer: je kunt echt zien dat ze met de dag groter worden en veranderen!
Ik heb het vanochtend nog eens geprobeerd, op m’n allerliefst, maar zelfs buiten mag het niet
Helaas!
Deze post zou een waarschuwing moeten hebben : cuteness overload!
hihi, misschien wel ja
awh, wat een schatjes!
Ik wil al zo lang een konijn hè! Ik ben echt jaloers op je
. Maar mag het helaas nog niet
is ook super leuk, ik vind het hele lieve beesten! nog even doorzeuren?
Wat schattig! Ik wil ze, alleen woon ik op kamers in Amsterdam dus dat gaat een beetje lastig ..
hangt er vanaf af hoe groot je het er hebt. ik had ook 2 konijnen en 1 cavia op mijn kamer (die niet zo groot is). het is niet ideaal, maar het kanwel. gewoon goed verschonen.
het is maar 16 vierkante meter en ik woon niet alleen.. Jammer
Mijn moeder wil er ook wel eentje, haha, maar die woont in Limburg en dan is het konijn wel duur aan benzine, hihi!. Wel echt onwijs lief!
jammer! maar wat betreft je moeder: ik vind het het belangrijkste dat ze een goed thuis hebben en ik moet er nog een paar thuis, dus wellicht dat we kunnen kijken wanneer zij toch al een keer deze kant op rijdt of wij die kant op? lijkt mij dat dat nooit een heel groot probleem kan zijn.
Super schattig! Hebben zal wat moeilijker gaan, maar toch zijn ze super cute!!
Als ik dit zie heb ik echt spijt dat onze konijnen weg zijn gegaan.
maarja we deden er weinig meer mee..
ik heb denk 5 keer een nestje gehad en daar wordt je zo blij van Wauwww.
maar je mag ze volgens mij nog niet oppakken als de oogjes nog niet open zijn , dan zit de geur van mensen er aan en kunnen ze verstoten worden door de moeder!
Liefs , Mariska
jammer! ik vind het heel leuk om met ze te knuffelen etc. klopt wat je zegt hoor. daarom doe ik ook (nog steeds) wat poep aan mijn handen voor ik ze oppak. dat is belangrijk om ze niet te laten verstoten, ook al klinkt het een beetje vies (sorry).
Wat liehieef! <3
ah – wat een dotjes! ik heb net een nieuw konijntje – echt een lieverd =)
Ahw wat super schattig zijn ze zeg.
Zelf heb ik 1 keer een nestje bij een konijn gehad van ook 6 kleintjes. Helaas was er 1 die niet zo sterk was als de rest en te weinig/geen melk kreeg, ik heb toen speciale konijnenmelkpoeder besteld online en daar het kleintje zelf mee groot gebracht.
Ik kon hem gelukkig wel in het nest laten dat vond de moeder niet erg en hij is gezond groot geworden waar ik toch best trots op was.
Hij was ook het konijn wat ik van het nest gehouden heb toen (hij was toch ook wel een klein beetje mijn kindje haha).
daar was ik ook bang voor – dat één het niet zou redden ofzo. gelukkig hebben ze allemaal goed melk gekregen en zijn ze nu allemaal even sterk en groot! wat bijzonder dat je er één zelf hebt groot gebracht. ik begrijp dat dat best moeilijk is. natuurlijk was je trots! dus mocht het ooit nog nodig zijn, dan kan ik je wel om advies vragen?
Ik vond het best meevallen met hoe moeilijk het was gelukkig maar het scheelde ook een hoop dat ik hem wel gewoon bij het nest kon laten en er alleen maar uit hoefde te halen voor het voeden de moeder vond het totaal nier erg gelukkig. Ik weet er natuurlijk ook niet alles van maar als er iets is mag je altijd vragen
Wat een heerlijk nestje! Vroeger hebben wij ook vaak nestjes gehad, heerlijk!
Geniet ervan zou ik zeggen!
aaaaaaaaaaaaaaahw wat schattig!! ik heb nog nooit jonge konijntjes gezien joh!
wat een dotjes
helaas gaan konijnen en ik niet zo samen maar vind ze erg leuk
ik eerlijk ook niet, totdat ik ze zelf kreeg
haha wij hebben er 2 gehad in totaal 1 ging ineens dood na 2 dagen heel vreemd we hadden hem bij een tuincentrum gekocht en daarna kreeg ik een nieuwe. Vind het leuke en lieve beesten maar geef mij maar gewoon mijn katten
Wat leuk! Heerlijk dat je dit mag meemaken. Ik heb zelf een mannetjes konijn, maar daar blijft het bij. We hebben niet de ruimte om er meerdere te houden. We hebben ook nog drie katten (momenteel een extra kitten waar we op passen, dus nu vier). En dat allemaal in een klein appartementje, dus het is gewoon niet haalbaar haha. Voordeel van een enig konijn, hij krijgt alle aandacht en liefde voor hem! In de avond loopt hij los in huis en komt hij goed overeen met de katten, dus eenzaam is hij zeker niet. In ieder geval, konijntjes zijn heerlijke huisdieren en erg lief!
Veel succes met het zoeken naar baasjes, hopelijk komen ze allemaal in een goede en warme thuis terecht!
Zó lief !
Aaaahh, zo enorm schattig!!
Wat een schatjes!!Helaas allergie,s en ons balkon in is voor het raam met filter dus komt de lucht gelijk weer naar binnen…Hoop dat je lieve baasjes voor ze vind!
ik hoop het ook
!
Awhhh <3 Ik kon het niet laten en heb ook deze post nog even bekeken. Wat een lieve beestjes zeg en wat leuk dat je al die foto's hebt gemaakt, zo zie je echt goed het groeiproces. Helaas mag ik geen huisdieren houden in mijn studentenhuis : (
ja, ze zijn ontzettend lief! jammer, het is erg leuk – vind ik tenminste
.