Zo af en toe schrijf ik in de rubriek ‘Schrijfgraag’ over onderwerpen die niet per se met mode en beauty te maken, en waar wat meer schrijfwerk bij aan te pas komt.
Veelgestelde vragen zijn er veel in het leven. Dat lijkt een pleonasme, maar dat is het niet. ‘Alles goed?’ is er zo één, maar vanaf juni is er één die nog bijna vaker voor komt.
‘Ga je nog op vakantie?’, vragen mensen dan. Niet alleen vage kennissen die je in de supermarkt tegenkomt (bij wijze van spreken), maar mijn bloedeigen vader ook. ‘Wat doen we nou met de vakantie?’, vraagt hij al weken. Het enige wat ik nog geantwoord heb is: ‘Het onderwerp des doods’. Oké, dat is misschien een tikkeltje overdreven, maar voor mij is op vakantie gaan wel een soort van onderwerp op de zwarte lijst. Het zit namelijk zo: ik weet altijd heel erg goed wat ik wil, behalve als het op vakantie aankomt.
‘Waar doe je in godsnaam moeilijk over?’, hoor ik je nu denken. Mijn simpele antwoord is: ‘Ik ben één van de zeldzame mensen op aarde die niet van op vakantie gaan houdt’. Of het nou het trauma is dat ik heb opgelopen toen ik in de circusschool werd gedropt toen ik een jaar of vier was (‘Leuk voor d’r', dachten mijn ouders), waar ik meer huilend dan anders de tijd heb doorgebracht, of het voorval dat ik dacht dat ik op zijn minst gewurfd zou worden door een slang in Frankrijk toen ik wat naast mijn tent hoorde (en het gewoon de naaktkat van de campingeigenaar bleek te zijn): ik. houd. niet. van. op. vakantie. gaan.
Het probleem is: ‘Ik houd ook niet van níet op vakantie gaan’. Als voor de rest van de wereld de tijd stil staat en ze de hort op zijn, dan is er in mijn leven ook niet zoveel meer te beleven. Niet dat ik zo afhankelijk ben van anderen, maar het zit ‘m in de kleine dingen. De vele herhalingen op TV en de supermarkt die dicht gaat om te verbouwen. Maar ook in wat essentiëlere dingen als het feit dat het tien keer rustiger is hier op mijn blog, en in het feit dat er (naast Fashionweek) weinig tot geen evenementen worden georganiseerd. Het is vakantietijd en er wordt ervan uitgegaan dat mensen er niet zijn, en als je er dan wél bent, dan is het leven niet allergezelligst.
Uitstellen, uitstellen, uitstellen, dus maar. Net zo lang totdat mijn vader er chagrijnig van werd en iedereen waarmee ik samenwerk ook. Want als je eind juni nog niet weet wat je in de vakantieperiode gaat doen, dan ben je net zo irritant als dat je om de maand je mail eens beantwoordt (wat ik dan weer níet doe, maar dus wel heel irritant vind).
Het hilarische aan dit alles vind ik eigenlijk nog dat vakantie een soort ontsnapping aan sleur moet zijn (toch?), maar dat je jaarlijks eind juni toch écht je vakantieplannen moet aangeven: dat is toch zo vastgeroesd als wat? Begrijp me niet verkeerd: ik ben erg van het plannen, maar ík hoef niet te ontspannen. Als in: ik zou wel willen ontspannen, maar ik faal er hopeloos in. Vandaar dat vakantie voor mij ook niet zo nuttig voelt. Dus als je wél wilt ontspannen en aan die sleur wilt ontsnappen: hoe voel je je dan op je eerste vakantiedag? Knop om en ontspannen nu? Oh nee, dat geeft heus geen averechts effect. Je begrijpt: ik hóud niet alleen niet van op vakantie gaan, ik begríjp er ook nog eens niets van.
En toen… kwamen er vorige week zes konijnenjongen op de wereld (voor wie dat gemist heeft: ga me nodig volgen!). Waarvan ik de moeder niet ben (ik ben tenslotte geen konijn), maar wel een soort oma – zoals mijn vader dat leuk heeft gevonden. ‘Ik weet niet wat jullie doen, maar ik moet voor de kleintjes zorgen’, zeg ik dus. Saved by the bell. Tot volgend jaar, veelgestelde vraag.
Alles over de zes kleintjes lees je in de volgende Schrijfgraag!
Foto’s door Bas Visserman.
Ik dacht echt even dat ik de enige was die gewoon nouja toch wel een hekel heeft aan op vakantie gaan. Hoevaak ik wel niet schokkende reacties heb gehad ‘WAT! Op vakantie gaan is toch heerlijk!’. Ik hou er gewoon niet van. En ook ik heb geen idee waar dat gevoel vandaan komt. Misschien is het de lange autorit of het missen van mijn diertjes. Ik ben gewoon gehecht aan mijn eigen bedje en huisje. Wat ook meespeelt is dat ik mijn twee ratjes en hondje niet graag alleen laat. Nog elk jaar als we ‘s nachts van huis wegrijden moet ik toch even een traantje laten, ik weet dat het nergens op slaat en voor sommige mensen totaal onbegrijpelijk is, maar ik heb niks met op vakantie gaan. Goed nieuws; ik ga waarschijnlijk dit jaar niet mee op vakantie aangezien ik nu een baan heb. Pfoe, wat ben ik daar blij om!
stiekem vind ik het toch wel leuk dat er mensen zijn die zich erin herkennen
. lotgenoten, haha.
Haha, ik ook! :$
en ik ook
clubje oprichten?
Hmm, nee hier kan ik me totaal niet op vinden. Ik HOU ervan om weg te gaan, het dagelijkse leven achter me laten, een nieuwe cultuur te leren kennen en even quality time te hebben met de mensen om me heen. Geen werk, geen verplichtingen, en gewoon lekker doen waar ik zin in heb. Daarvoor is het altijd even hectisch om alles te regelen maar eenmaal op bestemming is alles easy going en doe ik wat ik wil en waar ik op dat moment zin in heb. Is dat in niks? Dan doe ik ook niks haha.
ik weet het, dat het zo werkt
. het is immers niet voor niets dat zoveel mensen vakantie wél leuk vinden, dus ik weet dat het aan mij ligt dat dat niet zo is. ik denk dat het er vooral ook mee te maken heeft dat ik slecht los kan laten. loslaten dat ik niet mijn eigen spullen heb, loslaten dat ik mijn dieren achter moet laten, loslaten dat ik even niets aan mijn blog doe, etc.
Ik ben juist superblij dat ik er even tussenuit kan. Vakantie boeken doen we vroeg want dan kan ik er lang naar uitkijken. Vooral dit jaar, ik heb al langer dan een jaar geen echte vakantie meer gehad dus ik ben er ook wel echt aan toe!
Grappig hoe dat per persoon kan verschillen
ik weet dat veel mensen het 'vreemd' vinden dat het bij mij anders zit, maar ja – inderdaad, het kan verschilen. geniet van je vakantie in ieder geval!
Ik kan thuis ook wel ontspannen, dus daarvoor hoef ik niet op vakantie, maar ik vind het gewoon heerlijk om eens wat anders van de wereld te zien. Ik wil nog zoveel plekken bezoeken dat ik eigenlijk permanent op vakantie zou moeten gaan. Ik vind het overigens ook heerlijk als ik eens een keer gewoon niet elke dag een laptop en tv in de buurt heb, want ik kan eromheen draaien, maar dat zijn toch voorwerpen waardoor ik dagelijks een stuk minder van de buitenwereld zie
Ik snap jou dus eigenlijk niet, (ik respecteer het natuurlijk wel!) wil je dan nooit wat anders dan je eigen omgeving? Even los van alles?
ik vind het niet erg hoor dat je het niet begrijpt. ik begrijp het omgekeerd ook vaak niet, dus logisch denk ik ook wel. zolang je elkaar inderdaad respecteert
.
maar het antwoord is: nee. ik vind niet zoveel mis met mijn eigen omgeving. en het is echt niet zo dat ik mijn stad niet uitkom ofzo. ik kom door heel nederland, daar zie ik toch genoeg? en andere dingen zie ik wel op televisie ofzo. ik kan toch niet de hele wereld leren kennen, en eerlijk gezegd: het interesseert me ook niet zo, want ik heb er (voor mijn gevoel) ook niet zoveel mee te maken. misschien is dit egocentrisch of naïef, ik weet het niet. misschien is het iets wat ik nog moet ontwikkelen. maar als kind had ik het al, terwijl de meeste jonge kinderen toch erg genieten van vakantie, dacht ik?
Ik word soms juist moe van niks doen, vooral als ik nog niet 'alles af' heb.
héél herkenbaar! 'moe' is niet echt het goede woord, maar wel een beetje gefrusteerd word ik daarvan.
Tja de een vind het leuk en de andere niet! Bij ons is het nu ook wel even stressen thuis want we gaan al over een week, en dan moeten we nog eens 10 uur in de auto zitten :/ maar als ik er eenmaal ben heb ik het weer super naar m'n zin!
je bent er nu vast! en… aan het genieten?:D
Hahah je hebt gelijk! Dit is echt de meest gestelde vraag, wauw! Ik ga heel graag op vakantie maar na vorig jaar wil ik niet meer met mijn ouders en zussen gaan (lang verhaal), dus dit jaar wil ik met mijn vriend gaan.. Maar hij is niet zo'n planner dus of het er van komt, haha! Dus als iemand vraagt 'ga je op vakantie?' is mijn antwoord spijtig genoeg 'ik weet het niet, ik denk het wel, misschien wel'.. We zullen zien of er concrete plannen komen!
Ik ben ook wel een beetje hetzelfde. Ik ben nu op 'vakantie' maar dat is dus op de katten van vrienden passen, die een hele leuke huis hebben in een mooie buurt dichtbij de strand. Dat is voor mijn vakantie genoeg. Ik kan sowieso niet tegen zon, en voel me binnen vijftien minuten duizelig in direct zon dus vakantie in de zomer is voor mij geen relaxte tijd maar een tijd dat ik om de uur bakken met zonnescherm moet insmeren en zwaar zit te zweten onder een hoedje en te veel kleren
Dus ik snap het helemaal, ookal is het voor andere redenen 
Wat ik wel leuk vind is weggaan naar familie in Engeland in de winter, toch wel leuk om een andere om een andere omgeving te hebben om de zoveel tijd.
Ik vind vakantie echt doodvermoeiend. Ik ga trouwens liever in september, als ieder ander al weer terug is
Leuk stukje! En die bril, wauw, echt tof!
Ik vind op vakantie gaan wel leuk, maar pas ik er echt ben, daar bedoel ik mee op de plaats van bestemming en uitgepakt en wel. Ik vind het wachten op Schiphol vervelend en reizen met de trein, auto en bus ook. Inpakken vind ik ook niets aan en ik raak daar alleen maar gestressd van. Oh wat ben ik bang dat ik iets vergeet. Ik pak dan ook alles 10 keer in en uit, waardoor ik vaak juist wat vergeet. Wat ik wel leuk vind als ik heerlijk in mijn bikini op het strand lig met een goed boek en 25 graden. Ik kan daar ook alleen maar van genieten, als ik weet dat mijn spulletjes veilig opgeborgen zijn.
Wat een leuk geschreven stukje!
inderdaad: vliegen vind ik ook superveel gedoe. en dan je tas inpakken… echt níet mijn hobby. maar ja: in de hitte op het strand in bikini lijkt me ook heerlijk hoor. maar dag een dagje. aan het einde van de dag wil ik gewoon weer naar mijn blog en diertjes, hihi.
Leuk artikel!xx
Onwijs leuk geschreven! En je vakantie doorbrengen met kleine wollige beestjes is ook leuk, al dan niet leuker
thanks! vind ik ook echt niet vervelend hoor
.
Ik kan niet zeggen dat ik dit helemaal herken, ik hou van vakantie en andere culturen, maar thuis blijven met m'n eigen dingetjes vind ik ook erg fijn. Het liefst zou ik dan ook al mijn spullen overal mee naartoe sjouwen, in een woonboot of een hippiebusje (moet ik wel wat spullen opofferen trouwens, haha).
oh, nee níets voor mij. ik heb wel respect voor mensen die dat kunnen trouwens.
ZOO herkenbaar!!! Helaas heb ik een vriend die perse op vakantie wil. Hij zoekt dan allemaal informatie op over een bepaald land en stuurt alles door naar mijn mail.. Vervolgens verwijt hij mij dat ik niet reageer en zegt hij dat hij juist dingen heeft opgezocht die ik leuk vind. Dat is ook wel zo, maar voor mij hoeft het gewoon niet. Ook heb ik vriendinnen die nog een midweek weg willen. Super gezellig natuurlijk, maar als het aan mij lag zou ik denk ik nooit op vakantie gaan. Mooi dat jij een excuus hebt
Ik wil ook weer jonge konijntjes, zooo lieff!!!
aah, heb een beetje medelijden met je! jullie kunnen toch een compromis zoeken? of je vriend kan misschien met anderen op vakantie gaan? vervelend als je tegen je zin moet, tenslotte!
En op vakantie gaan met alleen je vriendje
?
ja, dat lijkt me zeker het leukste. al zal ik dan nog steeds moeilijk kunnen loslaten. daar is hij véél beter in dan ik. maar nu hebben we daar helaas allebei geen geld voor. kamperen misschien, maar dat nooit van mijn leven!
Hihi ik moest lachen om de laatste regels, met je 'ik ben tenslotte geen konijn' doe je me denken aan de (jeugd)film Mariken (quote uit een liedje uit de film: 'en God is geen konijn') jeetje die associaties ook altijd, wel vermoeiend soms! Maar goed, fijn dat je deze schrijfgraag weer met ons wilde delen, ontspanning is geen ontspanning meer zodra het per se moet. Geniet van je zomer en veel succes met het verzorgen van je kleinkonijnen (mwuhaha snap je 'm!?) <3
ja ik snap 'm
! juist leuk die associaties. ik ben echt niet in dat soort sectoren thuis, dus fijn dat je me even bijpraat 