Een tijdje geleden schreef ik over Jansen magazine. Een blad dat het helaas niet gered heeft, en niet als tastbaar magazine verder gaat, sinds kort. Nu zijn er nog gelukkig nog een hoop bladen over, en er komen er ook nog regelmatig nieuwe bij. Ik vind het leuk om jullie te vertellen of deze wat mij betreft alleen maar meer van hetzelfde zijn, of ook echt iets toe te voegen hebben? En wat dan? Zijn ze het kopen waard? Met gratis blogs en andere inspiratie en informatie voor handen, weet ik dat jullie niet zo makkelijk meer geld uitgeven aan een tijdschrift.
Al eerder besteedde ik wat aandacht aan Vega magazine, via de Blogpost tips. Toch wilde ik ook nog eens mijn eigen mening over dit blad vellen en met jullie delen. Want net zoals ‘Jansen’ stond voor budget-vriendelijk, staat Vega magazine voor… ja, wat nou precies? Dat laat ik nog even in het midden. Het blad heeft in ieder geval een missie lijkt me, en daar houd ik van.
Om mee te beginnen: wat verwachtte ik van Vega? Mijn idee was dat Vega een vrouwenglossy is, waarbij meer rekening wordt gehouden met de natuur en dergelijke. Well een glossy, dus niet te véél groente en fruit, maar die de vrouw aan zou spreken die er een bewuste levensstijl op nahoudt. Op de cover wordt Vega al ’de bewuste glossy’ genoemd, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik dat pas gelezen had toen ik al over mijn eigen verwachtingspatroon had nagedacht.
De editoral van hoofdredactrice Debby Gerritsen verraadt echter meteen dat het woordje ‘Vega’ veel letterlijker kan worden genomen dan ik verwacht had: dit blad staat voor vegetarisch leven. Wees maar niet bang: niet op de manier van ‘ik wil je bekeren’, maar op de manier ‘dit is hoe het ook kan’. Wat mij betreft is dat een wezenlijk verschil, en laat het goed de doordachtheid zien van het blad. Vlees-eters jaloers maken op de voordelen van vegetariër zijn werkt veel beter dan het eten van vlees afkraken (bij wijze van spreken) én is ook nog eens veel leuker en positiever.
Het blad heeft originele onderwerpen, die er wél toe doen, maar waar ik persoonlijk nog nooit echt over had nagedacht. Zoals het vinden van een partner wanneer je vegetarisch of veganistisch bent. Hoe moet dat nou? Elke dag met twee pannen bakken? Of werkt het gewoon écht niet om samen te leven met iemand die vlees eet? Vega magazine richtte er de website vegadates.com voor op, om vegetariërs en veganisten te laten samenkomen. Maar ze interviewden ook koppels waarbij de vrouw geen vlees eet en de man wel. Hoe hebben zij elkaar leren respecteren en in hoeverre houden ze rekening met elkaar? Zeer boeiend, als je het mij vraagt. Ook voor je eigen relatie wanneer je geen vegetariër bent, want rekening houden met elkaars verschillen is bij elke relatie wel van toepassing.
Vegatariër zijn is de hoofdmoot, maar in zijn algemeenheid is bewust en duurzaam leven is net zo belangrijk in dit blad. Logisch ook, want je kunt moeilijk vegetariër zijn en wel vrolijk dagelijks leer dragen. Vegetariër zijn behoort tot een levensstijl die veel breder getrokken wordt.
Toegegeven: na een paar bladzijdes geloof ik dat ik de woorden ‘milieuvriendelijk’ en ‘biologisch’ niet echt meer kan zien. Natuurlijk zijn ze belangrijk, maar ik ben er gewoon nog niet aan toe om helemaal naar die goede en gezonde maatstaven te leven. Gelukkig laat het blad ook een aantal keer doorschemeren dat het daar allemaal om draait: dat je er zélf aan toe moet zijn om een knop om te zetten. Of dat nou afvallen is, consuminderen is, of wat dan ook. Bij mij is het vooral een financiële kwestie: milieuvriendelijk en biologisch is per definitie eigenlijk duurder en -totaal in strijd met dat blad, dat is duidelijk- ik koop gewoon liever meer voor minder.
Een hoogtepunt vind ik de rubriek ‘Ode aan’. Geweldig bedacht én geweldig uitgevoerd! In deze editie werd ik blij verrast door het verhaal van Eva Hoeke. Je weet wel: de dame die als het ware ‘weggepest’ werd door de hele wereld bij Jackie, en waar ik nog dagelijks meedelijden mee kan hebben. Gelukkig bewijst deze tekst maar weer dat Eva wél een geweldig mens is, die totaal niet arrogant is, maar ook niet wegkwijnt in zelfmedelijden. Al heeft ze dat wel even gedaan, durft ze ook eerlijk toe te geven. Afin: ‘Ode aan’ gaat niet over Eva Hoeke maar over de ode aan een dier. In dit geval gaat Eva voor de ‘Kasuaris’, waarmee ze zichzelf vergelijkt en die ze als spiegel gebruikt. De boodschap is duidelijk: ik vind het een erg sterk stuk.
Het blad is niet alleen amuserend en ontroerend hier en daar, maar ook zeer zeker informatief. Zo wist ik niet dat het eten van soja dan wel gezond is voor de mens, maar eigenlijk óók slecht voor de natuur. Wat ik wel kon raden, maar wat bij deze bevestigd is, is dat vegetariërs slanker zijn én vrolijker. De vraag is natuurlijk in hoeverre dit komt door wat ze fysiek binnen krijgen, en in hoeverre dit komt doordat ze bewust leven. Ik durf in te zetten op het laatste. En daar zijn we weer terug bij het motto van Vega magazine.
Ik zou nog uren door kunnen schrijven, maar ik denk dat een conclusie beter is. Vega magazine vind ik een prachtig blad, maar is een blad waar je open voor moet staan. Net zoals spiritualiteit en religie is ook bewust leven niet iets wat nog compleet door de maatschappij geaccepteerd wordt (ook hier wordt in het blad op ingegaan); het is een aparte levensstijl. Je hoeft zeker deze levensstijl niet na te streven om het blad te kunnen waarderen, maar -zoals ik al zei- je moet wel openstaan voor wat bewust leven betekent.
Hoe puur, diepgaand en sterk ik het blad ook vind, ik vind het ook confronterend. Het blad liet mij duidelijk merken wat er allemaal wel niet voor nodig is om duurzaam te leven, en hoe ver ik daar eigenlijk vanaf sta. Naast het feit dat je voor dit blad moet open staan, vind ik dus dat je ook in zekere mate een kracht moet hebben om te verwerken wat wij de wereld aandoen. Dat klinkt vrij dramatisch, maar zo voelde het wel – toen ik het blad uit had.
Vega Magazine verschijnt ongeveer vier keer per jaar voor drie maanden (deze editie loopt van september t/m november). Dat is weinig, maar wel helemaal in de lijn van de boodschap van het blad: kiezen voor kwaliteit in plaats van kwantiteit. Het blad kost €6,95, wat mij er waarschijnlijk wel van zal weerhouden het blad elke keer te kopen (dat bedrag is toch behoorlijk aan de prijs voor een tijdschrift), maar wat het blad naar mijn mening wel helemaal waard is. Toevoeging of overdosis? Duidelijk dat eerste.
Tot slot nog een tip: via de website kun je Vega bestellen met €2,- korting én gratis laten bezorgen! En mocht je nu helemaal om zijn: als je een abonnement neemt, betaal je voor vier nummers €17,50 in plaats van €27,50.
Heb jij Vega wel eens gelezen. Zo ja: wat vond je ervan? Zo nee: ben je geïnteresseerd geraakt?
Foto’s door mij.
Ik heb 2 Vega's in huis, maar ik kom er niet doorheen. Niets voor mij, vind het toch wel… ja… een saai blad.
maar is het niet zo dat jij meer een blaadje leest van 'ik lees even een blaadje?', want zo werkt het wel bij veel tijdschriften, maar lang niet bij allemaal. voor de vogue bijvoorbeeld, moet je ook echt even gaan zitten en over nadenken enzo. als je daar niet de moeite voor neemt, is het saai. je eigen keuze natuurlijk, en ik weet niet of het klopt, maar ik kan het me voorstellen.
Je hebt echt heel goed je beschrijving van dit blad uiteen gezet. Mijn complimenten. Het blad is bij mij favoriet. Toch zou ik wel een kanttekening bij je verhaal willen plaatsen. Je schrijft dat het niet logisch is om geen vlees te eten en wel leren schoenen te dragen. Nu is dit altijd wel een discussiepunt en wil ik deze discussie niet aanwakkeren maar over het algemeen dragen de vegetariers wel leren schoenen omdat dat niet de hoofdmotor is die de bioindustrie draaiende houdt.
dankje! sorry voor mijn opmerking over leer (ik merk dat meer mensen erover struikelen), maar het is geen oordeel van mij hè. ik heb nergens een oordeel bij, want ik weet over een vegetarische en duurzame leefstijl gewoon echt te weinig. het is meer dat ik dat soort tegenstrijdigheden uit het blad haalde: dat wanneer je vegetariër bent, er meteen nieuwe vragen, grenzen en discussiepunten naar voren komen. dat is dus wat ik ermee bedoelde, maar goed dat je er iets van zegt want ik begrijp je punt helemaal.
Wat leuk dat je over de Vega schrijft!
Ik ben zelf vegetarisch en ik vind het een leuk blad al lees ik hem niet elke keer omdat ik hem best duur vind.
Het heeft veel verschillende onderwerpen,laat je er over na denken en inspireert
om anders naar dingen te kijken of ze iets anders te doen.
Mijn vriend is geen vegavent en dat gaat prima dat is inderdaad vaak met 2 pannen koken maar ook wel regelmatig helemaal vega als hij maar het merendeel van de week vlees mag eten vind hij;-)
Ik vind ook wel het leuke aan het blad dat het onderwerpen aan snijd waar je als vega zoiets van hebt wat moet ik daar mee….Zoals bv leer ik gebruik eigenlijk niks waar dieren dood voor moeten en bij mooie tassen en schoenen kost mij dat af en toe best veel moeite om geen leer te dragen.
Maar nu heb je ook vega,s die zeggen dat het een bij product is en Floris van Bommel die man van de gave schoenen die zelf vega is gebruikt lees ook daarom en het is duurzamer en uiteindelijk ook duurzamer omdat het langer meegaat.En dat zet je aan het denken en ondanks dat ik er voor mijzelf nog niet uit ben ik blij van andere dit soort (ook andere) dilemma´s te lezen en is het mooi te zien dat iedereen er anders mee omgaat.
Maar ik kan me voorstellen als je helemaal niets met duurzaam,biologisch en vega hebt dat je de vega niet zo snel zou kopen….
ja, daar heb je helemaal gelijk in. daar wordt in het blad ook aandacht aan besteed: dat vegetariër zijn in veel gevallen helemaal niet duurzaam is, en dat er daarom ook genoeg tegen-argumenten zijn voor een veganistische levensstijl bijvoorbeeld. het is een beetje waar je zelf de meeste waarde aan hecht. wat ik zeg: ik denk dat je inderdaad wel open moet staan voor de levensstijl, want anders wil je ook niets van de informatie opnemen en van de ervaringen weten. maar ik denk zeker niet dat je vegetariër of iets dergelijks hoeft te zijn, want ik ben het bewijs.
Ik heb laatst ook de vega gelezen voor mijn werk. Ik vind dat je het heel mooi omschrijft!
Het is inderdaad totaal niet van: je mag geen vlees eten omdat… blalbla, maar meer inderdaad laten zien hoe het ook kan en de ervaringen van vega mensen delen. Ik vond hem erg leuk!
leuk dat je ook een goede ervaring had en dank voor je compliment!
oh, ik heb nog een vraagje. hoezo moest je de vega lezen voor je werk?
Voor een opdracht met als doelgroep vegetarische mensen!
oké, cool!
Ik zou dit blad echt weer eens moeten aanschaffen! Ik kreeg 'm een keer van mijn moeder en ik bleef maar lezen. Nog nooit had het me zo lang geduurd voordat ik een tijdschrift uit had. Alle interviews zijn gewoon interessant. Niet zoals soms met van die celebrities wat uiteindelijk nergens over gaat. Ik ben zelf nu 20 jaar vegetariër maar kan toch nog best wat leren van de Vega… En even kort over leer: het is echt niet verboden ofzo, je moet zelf je eigen grens trekken. Ik eet geen vlees en vis. Wel eieren en melk (mits biologisch) en draag wel leer. Vegetarisme is geen "geloof" met regels, het is wat je er zelf van maakt.
Gelukkig geen geloof en heb al helemaal niks met regels dat ik iets niet zou mogen.Maar ik vind leer dragen zelf lastig omdat het toch van een dood dier is….Dat is voor mij een beetje de grens al draag ik wel eens iets met leer maar dat zijn vooral oude spullen (bv oude tas van mijn oma) die ik niet weg wil doen en te veel waarde voor mij hebben.
Maar ik zie zo veel mooie schoenen en tassen in het leer en dat vind ik nog wel moeilijk kwestie waar ik zelf nog niet helemaal uit ben.Dus voorlopig geen leer voor mij!
ieder heeft daar denk ik zijn eigen grens, en dan nóg is het lastig die grens te trekken (dat wordt in het blad ook behandeld) want waarom eten sommige geen vlees en wel vis bijvoorbeeld? is het dan niet erg dat vissen gedood worden? als je het goed wilt doen, moet je wel met héél veel dingen rekening houden.
herkenbaar! soms lees ik weleens verhalen van celebrities en hun liefdesleven en dan denk ik: het is altijd hetzelfde liedje, ik wil dit niet meer bijhouden en het interesseert me ook niet meer. het was altijd wel leuk tijdverdrijf hoor, maar ik ben er ook een beetje overheen gegroeid. ik kan me voorstellen dat je er wat van kunt leren, want er staat op heel veel verschillende manieren informatie in. ik weet dat leer dragen niet verboden is en natuurlijk bepaal je zelf de 'regels', maar het hoort wel een beetje bij de levensstijl van dieren niet willen laten leiden.
Leuk zeg! Ik ben vegetarier maar kende dit blad helemaal niet
Grappig dat er aandacht aan besteed wordt van 'hoe moet dat nou' als er binnen een relatie de een wel vegetarier is en de ander niet, haha. Bij mij is het zo dat mijn familie, vrienden en exvriendje gelukkig (voor mij) allemaal zo lief zijn dat ze het geen probleem vinden om wanneer ze met mij zijn vegatarisch te eten. Maar stel ik woon ooit samen, of krijg kinderen, dan zal dat wel ingewikkelder worden.. Van mij hoeft mijn partner in ieder geval echt niet per se vegetarisch te zijn, dat is iets wat ik zelf doe, en waar ik mensen ook nooit van probeer te overtuigen. (Ik draag overigens ook geen leer en gebruik geen producten die op dieren getest zijn, maar da's wel weer een andere discussie inderdaad/eigenlijk)
Anyway, leuk dat je hier aandacht aan hebt besteed!
het is fijn dat zij rekening met je houden, maar wanneer je een gezin bent en echt uit morele overwegingen vegetariër dan komt de vraag binnen van: 'hoe gaan we de kinderen opvoeden?'. laten we ze wel vlees eten of niet? pas later kunnen ze die eigen keuze maken, en als ouder moet je toch een soort van één lijn trekken. fijn dat je het een leuk stukje vond!
Ik weet vrijwel zeker dat ik mijn kinderen wel vlees zal laten eten, mocht ik ze ooit krijgen. Omdat ik wil dat ze zelf de keuze kunnen maken en niet 'uit gewoonte' vegetarier zullen zijn. Maar ja, dat zeg ik nu he. En mocht ik kinderen krijgen met iemand die ook vegetarier is dan zou het weer anders zijn denk ik..
ja, ik vind het ook een lastige hoor. ik zou (als niet vegetariër) eerder zeggen: ik heb liever dat ze geen vlees eten en later de bewuste keuze maken het wél te doen, dan dat ze nooit vlees hadden willen eten en ik het ze heb voorgezet. snap je?
Goede beschrijving van het blad!
Ik vind het een beetje een overdreven blad. Ik ken genoeg vega's in vriendenkring en gezin en ook veganisten. Maar dit blaadje komt op mij over als 'Kijk mij! Ik ben vega! Ik leef zo bewust!'
.
Net alsof vegetariërs er een compleet andere leefstijl op nahouden dan vleeseters. Of alsof vleeseters niet bewust kunnen leven. Ik weet het niet zo goed met dit blaadje
Wel leuk dat je ook over dit soort dingen schrijft!
dat idee kreeg ik helemaal niet, maar jij zit meer 'in die kringen' dan ik blijkbaar, dus jij hebt meer recht van spreken wat dat betreft
.
het hoeft natuurlijk niet dat je als vegetariër een heel andere levensstijl erop nahoudt, maar die kans is wel groter. juist omdat -als je belang hecht aan je gezondheid, het milieu, dieren- etc., je waarschijnlijk op een hoop andere punten ook anders leeft. je kunt denk ik ook niet een heel blad bouwen op het 'vegetariër zijn', dus ik vind het logisch dat ze het onderwerp breder trekken.
maar voor de duidelijkheid: prima als je een andere mening hebt, en fijn dat je het onderwerp in ieder geval wel kunt waarderen.
Ach, jij hebt net zoveel recht van spreken als ik. Die heeft iedereen.
En dat klopt. Maar er zijn ook genoeg niet-vega's die er die leefstijl op nahouden. Ik vind het daarom jammer dat dat zo aan elkaar gekoppeld wordt. Maar ik snap het ook wel hoor, als je zo'n blaadje maakt. Daar heb je gelijk in! Ach, het is in ieder geval goed mensen bewuster te maken.
Ik blijf het altijd gek vinden dat het doodmaken van dieren voor je eigen gewin, terwijl het niet noodzaak is, normaal wordt gevonden. We zijn allemaal (zo ongeveer) tegen de doodstraf, tegen moord maar we laten wel dieren doodmaken voor ons eten.
Die gedachte kon ik niet meer aan en ben gestopt met vlees eten.
Het blad ken ik en vind ik wel leuk. Ik was al voldoende overtuigd van het vegetariër zijn dat ik het blad niet nodig heb, maar ik vind het wel leuk om ontwikkelingen bij te houden. De reguliere media wordt toch meer vanuit de vleeseterskant geuit.
Mijn kinderen, als ik die krijg, zullen vegetarisch worden opgevoed. Maar niet dogmatisch, als het kind op een feestje een knakworst krijgt hoeft hij geen nee te zeggen hoor.
Nog een beeld over vlees eten:
Als een koe gras en veldkruiden/planten eet, zet ze dit om in levenskracht, in spierkracht, in vitaliteit, dat doet ze omdat ze omzettingskrachten in zich draagt. Als wij groenten, sla eten is dat hetzelfde, wij zetten groenten om in menselijk lichaam door die omzettingskrachten. Maar als wij vervolgens die koe eten eten we als het ware een tweedehands proces. We benutten onze omzettingskrachten daardoor niet, deze kunnen gaan woekeren en tot agressie leiden. Nu is het zo dat veel vleeseters gelukkig wel groente eten en dit effect dus niet zo groot is, maar je houdt er vaak wel een gejaagd effect aan over. denk ik…
het blad is ook leuk als je vegetariër bent, toch? denk zelfs dat het niet zozeer is om te overtuigen, maar om juist wat herkenning te bieden aan de mensen die er deze levensstijl al op nahouden. over die omzettingskrachten heb ik nog nooit nagedacht. geen idee of het schadelijk is, maar het is wel een interessante gedachte.
Ik vond het blad alleen al zo geweldig om de schitterend mooi opgemaakte vrouwen! Overal prachtige lippenstift!
Micky
oh dat weet ik eerlijk gezegd niet meer…