Ik heb het er al een keer eerder uitgebreider over gehad en het is een ongelooflijk cliché, maar elke keer als ik foto’s van Sas maak, denk ik weer: wat is ze groot geworden. In het voorjaar wordt ze veertien. Veer-tien. Voor mijn gevoel was ik dat zelf gisteren. Al is ze ooit 78, ze blijft toch altijd mijn kleine zusje. Fascinerend hoe dat werkt, toch?
Mijn kleine zusje die sociaal veel zekerder is dan ik, maar als het om haar stijl gaat veel onzekerder. Dat is ook niet zo gek, want voor wie geldt dat niet als je 13 bent? Voor mij, denk ik, maar ik was een uitzondering. Ik heb nooit dagen dat ik me drie keer omkleed en steeds weer tussendoor vraag: ‘Wat vinden jullie?’. Ik ben daar veel te ‘eigengereid’ voor, zoals ze dat noemen. Dat laatste heeft zijn voor- en nadelen hoor, zie het vooral niet als ideaal.
Saskia heeft dat dus wel: ik moet altijd 13, 14, 15 keer zeggen dat het goed is wat ze draagt en ik moet altijd 16,17, 18 keer zeggen dat ik de vraag “of dit kan” niet ga beantwoorden. Dat doe ik tegen jullie ook niet: “of iets kan” staat nergens genoteerd, dat bepaal je helemaal zelf.
Gouden panterprint kan wat mij betreft in ieder geval helemaal. Sterker nog: ik ben een beetje jaloers op het leuke ding.
Voor alle dames die de dertien gepasseerd zijn: wat droeg jij toen je 13 was? En voor alle dames die 13 of jonger zijn: zou jij dit ook dragen?
Primark trui
C&A broek
Bronx schoenen
C&A jas
C&A muts
Foto’s door mij.
