logo




1 March 2013

Schrijfgraag – Leergeld

Gepost in overig
Zo af en toe schrijf ik in de rubriek ‘Schrijfgraag’ over onderwerpen die niet per se met mode en beauty te maken, en waar wat meer schrijfwerk bij aan te pas komt.

Zeker weten het minst leuke, maar misschien wel het belangrijkste om geld aan uit te geven: leergeld. Daarmee bedoel ik geen leren-jasjes-geld (ja, ook leuk!), maar geld waar je van leert. En waar je ontzettende buikpijn van kunt hebben.

Eens in de zoveel tijd is er weer zo’n “leergeld situatie”. Bij mij was dat een weekje geleden, toen de pendanten van mijn Mi Moneda ketting niet goed sloten. Wat doe je daar ook alweer aan? Ijzer breng je met een hefboom (tang) samen, dus zilver vast ook, moet mijn theorie zijn geweest. Zonder aarzeling ben ik de pendanten met een schaar te lijf gegaan. Om na een kwartier te constateren dat ik veel, veel verder van huis was: heel wat euro’s leergeld verder, om precies te zijn.

 photo schrijfgraagleergeld1.jpg



Net zoals die keer dat ik een nieuwe broek kocht die geen lang leven was beschoren. Omdat hij gekreukt uit het tasje kwam, dacht ik hem even te strijken voordat ik hem voor het eerst zo dragen. Op acht standjes hoger dan de broek lief was: hallo strijkboutmotief op mijn broek (het klinkt leuker dan het was)!

Of die keer dat ik al mijn gewinkelde tassen liet staan bij een supermarkt. Nog maar een redelijk klein Suzje was ik: ik ging net alleen met de trein en liep gelijk een trauma op. Voordat ik terug naar het Arnhemse land zou reizen wilde ik nog even wat drinken halen voor onderweg. Drinken wat me duur kwam te staan, want eenmaal in de trein was het het enige wat ik nog had. Ik was niet eens bestolen, maar zo onnozel geweest de tassen gewoon te laten staan bij de kassa.

 photo schrijfgraagleergeld2.jpg



Er zijn een paar momenten in mijn leven waarvan ik achteraf denk: ik leek wel ontoerekeningsvatbaar. Deze zijn er één van. Ik ben totaal niet impulsief of onverstandig, 95% van de tijd, maar heel soms doe ik dus wel hele domme dingen. Dingen die me geleerd hebben om mijn kop erbij te houden als ik iets doe, spullen zorgvuldig op te bergen en iets vaker twee keer na te denken.

“Leergeld: leer ervan en verdring het dan”, zou een mooi rijmpje zijn. Ik weet wel wat ik als tweede zin zou verzinnen: “Dat was dom, maar nu lach ik erom”.

Wat was jouw laatste “leergeld situatie”?


Eerste foto door Saskia van Schaik.

Bron tweede afbeelding.

  • Like deze post op Facebook:
Dit wil je vast ook lezen
Reacties