Zo lees je zelf jarenlang hoe andermans outfits beoordeeld worden in bijvoorbeeld Grazia en zo ben je één van hen. In Fashionista nummer vier van 2013 (vandaag in de winkel) wordt mijn outfit namelijk beoordeeld in hun Stylejacht rubriek!
Deze post heet ‘Met drie glaasjes in de Privé’ omdat ik – toen ik onderstaand beeld voor het eerst zag- aan Ymke Wieringa moest denken die in LINDA. Mode vertelde dat ze het stom vindt om drie glaasjes in de Privé te krijgen (wat zoiets betekent als dat je outfit niet mooi is). Hoeveel glaasjes ik bij wijze van spreken ook zou krijgen: ik vind het (nog, misschien wordt het na 200 keer anders…) niet stom om bij de modejury van Fashionista te staan hoor. Heel bijzonder juist, om me (weer) in een tijdschrift terug te zien.
Wel moet ik zeggen dat ik, hoewel ik het door mijn blog natuurlijk lang en breed gewend ben dat mensen hun mening over mijn kleding en stijl geven, een mening over mezelf teruglezen in een blad een beetje bizar is (hoi BN’ers, ik weet nu hoe het voelt). Hier op mijn blog vertel ik er uitgebreid bij hoe ik tot mijn outfit gekomen ben, waarom deze bij me past, waarom ik hem wel/niet geslaagd vind en waarom ik iets júist wel of niet heb gedaan. Ik stel me kwetsbaar op, maar voor mijn gevoel in een veilige omgeving. Zonder die tekst en die veilige omgeving voel ik me toch – hetzelfde geldt voor mijn outfits op de Modepolitie– gewoon nóg een stuk kwetsbaarder. En dat geeft verder helemaal niet, daar word ik volgens mij op een positieve manier hard van.
In deze publicatie wordt commentaar gegeven door o.a. de hoofdredacteur van Fashionista op deze outfit van mij. Je kunt de tekst wellicht niet goed lezen dus ik heb de meningen even voor je overgetypt:
– Deze outfit is minder. Jammer van de witte legging. De schoenen vind ik dan wel weer leuk.
– De witte legging is echt een no-go! De blazer en het jurkje zijn leuk, maar niet in combinatie met elkaar.
– Suzanne is zeker geen muurbloem en durft risico’s te nemen. De kleuren zijn iets te uitgedacht.
Wanneer ik de volgende vraag stel, realiseer ik me dat jullie niet helemáál objectief zijn (maar wat geeft het?). Het feit dat jullie hier komen geeft immers al aan dat jullie mijn stijl in ieder geval op een bepáálde manier waarderen. Alsnog kun je het met de jury eens zijn natuurlijk. Mijn vraag is dus: ben je het inderdaad met ze eens of niet?
