Vorige week schreef Lucy over waarom het verstandig is om dingen een seizoen later te kopen. Ze schreef dat ze het op dat punt eens is met Garance Doré, die iets van een vorig seizoen kopen één van haar “commandments of style” noemt.
Ik werd nieuwsgierig en ging ze lezen: de commandments of style van Garance (hier en hier), geschreven in haar hilarische schrijfstijl. Ook ik ben het eens met haar theorie dat als je iets van een vorig seizoen koopt, je zeker weet dat je het écht écht leuk vindt omdat je het al langere tijd leuk vindt (als je het item al die tijd al kende, tenminste). En hoe langer je iets leuk vindt hoe meer het risico afneemt dat je iets koopt waar je snel op uitgekeken bent. Toch? Helaas is deze theorie alleen nuttig als een item ook langere tijd verkrijgbaar is. Of je moet het, wanneer het uit de winkels is verdwenen, via bijvoorbeeld Marktplaats of eBay kopen.
Lucy kocht deze Cheap Monday’s na ze een jaar mooi te hebben gevonden alsnog.
De ‘buy last season’ was dus niet de enige commandment van Garance. En ookal gaan commandments nogal tegen mijn natuur in (zeker als het mode gaat), toch wil ik haar anderen ook met jullie delen omdat ze je wellicht een houvast geven. Echter, niet met allemaal ben ik het helemaal eens; ik heb er vier uitgepikt die ik het sterkste vind. De schuingedrukte tekst is geciteerde (Engelse) tekst van Garance Doré, de niet schuingedrukte tekst is commentaar van mij.
1. Make a list.
“If I don’t watch myself, I ALWAYS buy the exactly same thing. Shirts, jeans, jackets, bags. I start to look through my two thousand whatever shirts and think “Dammit, don’t I have at least one nice little top? …No I don’t.”
For example, I never buy dresses. Don’t get me wrong, I love dresses! But my eye just never is on the look out for them. My eye doesn’t SEE them.
So I make a list… Find a spring dress. Buy a top. Etc. It reminds me to mix things up a bit. It’s good“.
Ik moet zeggen dat ik niet iemand ben die altijd hetzelfde koopt (wel toen ik jong was en net kleedgeld had: ik kocht alleen maar t-shirts, haha!) en dat ik nooit lijstjes maak, maar als dat anders was dan zou een lijstje maken zeker een goed idee zijn.
2. Dress for your life
“I often hear something like “dress for the life you want and not the life you have” and that quote is totally, completely, irrefutably true. I’ve even talked to you about it before.
But finding the right balance is the key.
If, for example, you’re a young student of fashion and your dream is to become fashion editor for Vogue, the idea is not to spend your nights working at McDonald’s (I have no idea why I’m so fixated on this whole McDonald’s thing. I should go see my shrink) to get yourself a Céline purse.
It’s ok to dress for your age and means. What you have to do is be creative with what you got. And don’t worry about anything. People understand and will appreciate that authenticity.
It’s ok to dress for your job. For me, dressing for my life means finding clothes that are relatively comfortable enough to take photos in, but chic enough that I could put on a pair of heals at the last minute to go to an important meeting.
It wouldn’t make sense to have 10,000 pairs of heels or to buy stuff that’s way too fragile – I have neither the patience nor the lifestyle that goes with that, so goodbye to anything that’s too heavy or embroidered or that would weigh three tons in my suitcase…”
Om je te kleden naar je leven was iets wat ik je een paar jaar geleden echt niet had meegegeven. Ik was júist altijd iemand die zich kleedde naar het leven dat ze wilde (= altijd maar op hoge hakken lopen) en niet naar het leven dat ik had (dat van schoolmeisje, blêh). Echter, het veroorzaakt onrust en een soort schijnrealisme als je je kleedt op een manier die je in het dagelijks leven in de weg zit. Ik zou zeggen: probeer eerder je leven te veranderen als je niet blij bent met hoe het is, dan dat je je kleedt naar een leven dat je niet hebt, maar waar je diep in je hart wel naar verlangt.
3. Perfect piece = Eternal joy
“Like, for example, I’m looking for the perfect t-shirt right now.
I have a very precise idea of what I’m looking for and I know it’s going to take me forever to find it. But it’s fine, I like the research, and also there is such pleasure in finding the article of clothing or the accessory that fits you perfectly. It kind of becomes a signature.
That’s what happened with my Porselli ballet flats, my Valextra bag, and my Wayfarers (even though I lose them all the time)…
I should add that once I find a perfect piece, I stock up on it.
Okay, I’m not going to be able to stock up on Valextras anytime soon. But a well cut t-shirt? Yes. A perfect pair of jeans? (Well, with this one I’m still looking for. I beginning to think my ideal jean doesn’t exist.)
Totally. Why?
CAUSE THE GOOD STUFF IS GOING AWAY (Are you getting that this girl is a little PO’d? Yeah. You’re right. Gap used to make the best white t-shirts in all the land and then suddenly, they stopped. It’s been three years and I’m still in mourning.)”
Inderdaad: van perfecte en betaalbare dingen kun je er maar beter meer hebben. Zo heb ik een t-shirt in mijn kast hangen dat ik aan het begin van de brugklas (!) kocht bij H&M, dat zó’n perfecte stof heeft, dat eigenlijk veel te oud is, maar dat ik haast niet weg kan doen omdat die stof zo perfect is (terwijl het “gewoon” een H&M’etje is en “gewoon” een t-shirt). Dat t-shirt hebben ze nu niet meer (voor zover ik weet) en dat levert “had ik maar…”-taferelen op.
4. Get stuff tailored.
“I don’t do this super often, but my best self totally does. Because ready-to-wear is great and all, but we too often forget that clothes were made to be altered.
When you have sleeves that fit just so, or a skirt that’s the perfect length, or a jacket that hangs just right on your shoulders, it’s sheer joy. It’s not too expensive either, you just have to find the right tailor.
It’ll make your clothes go from good to great and people will notice it right away. It’s so chic”.
Over kleding laten vermaken schrijft Garance: “I don’t do this super often, but my best self totally does”. Haha, dat is zo herkenbaar! Ik haat het om naar de kleermaker te gaan: het kost geld terwijl je er niets “nieuws” voor terug krijgt, je moet passen en meten (ik pas zo min mogelijk, vind het dodelijk vermoeiend), je moet het niet vergeten weer op te halen, etc.
Kirsten Risser doet niet anders dan ‘thrifting and tailoring’.
En toch is het heel logisch en verstandig om kleding beter passend te laten maken, want ik heb me er al vaker over verbaast: hoe kan het dat we in godsnaam alleen maar een maat 34, 36, 38… t/m 68 (ofzoiets) hebben in deze wereld terwijl er ontelbaar veel vrouwen zijn met ontelbaar veel verschillende vormen en maten? Het kan niet anders of theoretisch gezien past 99% van de kleding op deze wereld ons niet (goed). Voor mij geldt dat (naarmater ik ouder vrouwelijker wordt, lees: een vrouwelijker lichaam krijg) in ieder geval meer en meer en dan heb ik nog een best makkelijk te kleden lichaam, vind ik zelf. Hoe moet dat voor een minder makkelijk te kleden lichaam zijn?
Ben jij het eens met deze vier “commandments of style”? Waarom wel niet?
Bronnen foto’s:
Lovely by Lucy / The Sartorialist / Kirsten Risser
