logo




15 November 2013

Donderdag de veertiende

Gepost in fashion, persoonlijk





Vrijdag de dertiende is een fenomeen, maar sinds gisteren is donderdag de veertiende het ook voor mij.

Zoals je wellicht weet ging ik vol optimisme naar de lancering van Isabel Marant pour H&M gisterochtend. Op mijn vaste designercollectietijdstip -7 uur, gaap!- meldde ik me in de rij voor H&M op Hoog Catharijne. Een rij die normaal rond dat tijdstip op een designercollectiedag uit een paar mensen bestaat. Voor de populaire Isabel had ik wel een iets grotere opkomst verwacht, maar alsnog dacht ik met 7 uur aankomst wel bij de “eerste lichting” te kunnen zitten zoals vorig jaar. Niet dus.

Dan maar de tweede lichting. Ook prima, dacht ik. Verkeerd gedacht. Ik mocht om 9 uur toekijken hoe de eerste twintig dames hun Isabel Marant pour H&M slag mochten slaan. En mijn hemel: dat deden ze. Zowat elke dame van de twintig stuks ging met twee handen vol kleding en schoenendozen naar buiten. Daar stond ik dan met mijn goede gedrag: ik was om 5 uur opgestaan en had dan wel de hele ochtend heerlijk sfeer geproefd, het was toch een domper dat ik om 09:15 als één van de dames van de tweede lichting al tegen praktisch lege Isabel Marant pour H&M rekken stond te kijken. Want ook van aanvulling was, zoals vorig jaar wel het geval was, geen sprake.

Gelukkig was daar nog de webshop. Vorig jaar was daar nog tot en met het einde van de lanceringsdag en erna vrijwel de hele collectie te bestellen, dus dit jaar zou het niet veel anders zijn. Toch?

Helaas had mijn smartphonebatterij het ‘s ochtends om 10:00 uur al begeven door een weinig spaarzame app, waardoor ik het niet mobiel kon nagaan. Zodoende bevond ik me (geen grap!) aan het einde van de donderdagochtend in de Dixons shop-in-shop in de V&D op Hoog Catharijne om op de touchscreens van de nieuwste laptops te drukken totdat ik eindelijk de overbezette site zou bereiken. Met dank aan de Dixons medewerker die het, wonderbaarlijk genoeg, goed vond.

Toen ik er eíndelijk doorheen, en dus op de H&M site, kwam (het is inmiddels een uur of 13:00) bleken mijn favorieten al vergeven. Mijn laatste hoop (je begrijpt dat er daar inmiddels echter niet veel meer van over was) was nu nog gevestigd op het filiaal in Arnhem. Als ze immers érgens nog wat zouden hebben, dan was het in mijn “provinciestad”. Ook daar kon ik later teleurgesteld afdruipen.

Als ik dit schrijf is het donderdag om 18:37 en nog steeds word ik in een ‘queue’ geplaatst als ik de H&M site wil bezoeken. Nog nooit heb ik meegemaakt dat het zó lang zó druk was op H&M online. Nog nooit heb ik meegemaakt dat ik mezelf moest dwingen niet op eBay of Bloglovin te kijken. Dat laatste omdat ik dood gegooid word met bloggers met better luck en dat eerste om niet gekweld te worden door de prijzen die daar nu al betaald worden voor Isabel Marant pour H&M items. Items die so close, yet so far waren.

Ik baal omdat ik achteraf vind dat ik me beter voor had moeten bereiden. Me beter voor had moeten bereiden op de reële kans dat ik niet zou kunnen scoren (als ik iets wil dan ga ik er eigenlijk vanuit dat dat ook lukt, omdat ik nogal volhardend ben) en me voor had moeten bereiden voor als ik dáár vanochtend niet iets zou kunnen scoren. Ik had om te beginnen nóg eerder op kunnen staan (vroeg is tenslotte toch al vroeg), ik had nog kunnen proberen een back-up plan te regelen in Arnhem, ik had nog iemand kunnen instrueren om via de webshop te bestellen, etc. Allemaal opties waarvan ik had kunnen verwachten ze nodig te hebben, maar ik verwachtte het niet.

Ik weet niet of ik er nou uiteindelijk meer van baal dat ik niets heb kunnen aanschaffen of gewoon om het feit dat ik er voor mijn gevoel gewoon niet alles heb aan gedaan heb. Of van het feit dat het me vandaag even geen moer kan schelen dat ik dit mezelf allemaal aandoe en dat er echt veel ergere dingen op de wereld zijn. Waarschijnlijk een combinatie van alle drie.

Gelukkig heb ieder nadeel nog altijd zijn voordeel. Als de dag namelijk niet zo gelopen was zoals die gelopen was dan was ik waarschijnlijk niet degene tegen gekomen die me de gouden tip voor de designercollectie van volgend jaar bezorgde.

Ondanks deze beruchte dag, kan ik (mede om die tip uit te proberen) de komende 365 dagen niet wáchten.

P.S. In deze post foto’s die ik nog vóór alle teleurstellingen maakte. Als ik ze zie moet ik niet denken aan de dompers, maar aan mijn excitement en dat maakt het einde van mijn donderdag de veertiende best wel een beetje goed.

Foto’s door mij.

  • Like deze post op Facebook:
Dit wil je vast ook lezen
Reacties