Ik ben weer terug op Nederlandse bodem na twee dagen Parijs. Op de avond van dag één in de Franse stad bezocht ik de derde winkel binnen C&A‘s nieuwe winkelconcept: de nieuwe C&A flagshipstore in Parijs (Düsseldorf en Madrid gingen Parijs al voor). Om die reden was ik ook in Parijs.
Later meer over die flagshipstore, nu eerst twee dames die daar eergisteravond ook aanwezig waren. Je ziet ze op de foto’s hierboven en het zijn Sara Oakley (rechts) en een dame wiens naam ik vergeten ben en die ik 1, 2, 3 niet weet te traceren (een beetje gênant dit, maar ik zeg het maar gewoon eerlijk). Ze zijn beiden ‘head of design’ bij C&A Europe. Dat betekent dus eigenlijk gewoon dat zij grotendeels bepalen wat er in al die ontelbaar veel C&A winkels in Europa hangt en waarom dat er juist zó uitziet.
Sara is verantwoordelijk voor de damesafdeling en de blonde dame voor de heren- en kinderkleding (nog een andere heer voor Clockhouse, de jongerenlijn). Sara had ik al een paar keer eerder gezien bij de internationale fashionshows en ik vond het echt een eer haar nu eens te spreken.
‘Head of design’ zijn van zo’n grote kledingketen: het is nooit mijn droom geweest, maar toch klinkt het me als een droom in de oren. En tegelijkertijd ook als onbegonnen werk, want de druk/verantwoordelijkheid/grote taak die je hebt, lijkt me niet mis. Ik vroeg hen dan ook: ‘It’s a general question, but hów do you design?’. Waarmee ik bedoelde: waar begin je, hoe kies je, hoe besluit je? Waarna Sara lachend zei: ‘Well, we have people do it for us’ (en dan niet op de arrogante manier, want een sympathieker mens dan zij kun je je echt niet voorstellen). Ohja, natuurlijk.
De baan van deze dames is om de wereld over te reizen (Tokio is verreweg favoriet!), naar trendpresentaties te gaan, inspiratie op te doen, heel veel kleding te shoppen op vooruitstrevende plekken en vervolgens te bekijken welke trends bij C&A en hun afdelingen passen en hoe ze deze kunnen vertalen op een manier dat deze draagbaar en aantrekkelijk zijn voor hun publiek. Dat reizen zou niets voor mij zijn, maar verder klinkt het… had ik al gezegd ‘als een droom’?
Leuke kleding kleeft overigens ook létterlijk aan Sara. Ik fotografeerde haar woensdagavond samen met haar collega omdat ik vond dat ze er zo leuk uitzagen en toen ik haar de volgende dag zag in deze jas vond ik haar er wéér zo tof uitzien. En toen wist ik zeker dat het niet zozeer aan de kleding lag, maar meer aan haar. Die jas had ik namelijk de avond ervoor nog bekeken, waarna ik besloten had dat ik ‘m toch niet zo bijzonder vond. Toen ik hem bij Sara aan zag wist ik gelijk niet meer waaróm niet zo bijzonder in hemelsnaam.
Conclusie: ik vind het een aanrader om Sara te blijven volgen.
P.S. Vind jij de jas ook toch wel zó bijzonder? Hij is hier te koop.
P.P.S. Sommigen van jullie hadden al meegekregen dat mijn geliefde smartphone is gestolen in Parijs. Daarover later óók meer, maar ik wil jullie alvast bedanken voor al jullie tips en medeleven op Twitter. Uiteindelijk is het ‘maar’ een telefoon, moet je altijd maar denken, maar… nou ja, later meer dus.
Foto’s door mij.
