Oud en Nieuw komt eraan, obviously, en dat bekent: oliebollentijd. Ik ben geen oliebollenliefhebster. Ik vind oliebollen ontzettend gezellig tijdens de jaarwisseling (wel zelf gebakken!), maar niet heel smakelijk.
Mijn nieuwsgierigheid was dus gewekt toen ik de laatste tijd her en der kraampjes met churro’s zag staan. Churro’s bleken een combinatie van poffertjes en oliebollen. Aangezien ik poffertjes wél heel lekker vind, dacht ik: die churro’s zouden best eens een goede compromis voor tijdens de jaarwisseling kunnen zijn.
Omdat ik al een tijdje (lees maar gerust: een eeuwigheid) niets meer gebakken had, besloot ik churro’s als aanleiding te gebruiken om weer eens de keukenprinses uit te hangen. Dat bleek leuk, maar net iets moeilijker dan ik dacht. Het recept van de Allerhande heb ik als leidraad gebruikt en werkt prima, maar wel zou ik er graag aan toe willen voegen: het is heel belangrijk dat de olie op de goede temperatuur is. Is de olie te koud, dan valt het deeg uit elkaar en lost deze als het ware op. Is de olie te heet, dan is de churro binnen een minuut hartstikke zwart. Die temperatuur is dus van levensbelang. Een soort van dan.
P.S. Ze hadden langer gemogen. En wat gelijkmatiger bruin. Maar hé, het was m’n eerste keer ja?! En ze smaakten -uiteindelijk toch het belangrijkste- goed.
Foto’s door mij.
