…en ik dacht: laat ik het met jullie delen! Is weer eens iets anders, niet waar?
Ik kan soms een beetje rigoureus van aard zijn: toen ik laatst besloot dat er door de kamer van mijn vriendje (ik blijf vriend’je’ zeggen) wel eens een flinke bezem mocht, was het aan het einde van de dag gebeurd. Dan heb ik het niet over een letterlijke bezem: het is niet dat zijn kamer een flinke schoonmaakbeurt (oké, onder zijn bed bleek van wel) nodig had, ik vond gewoon dat het er wel wat mooier en gezelliger kon worden gemaakt. En dan ben ik dus het type dat niet meer stil kan blijven zitten en per stond in actie wil komen.
Mijn vriendje heeft veel gekregen spullen en daar was en is hij gelukkig heel blij mee. Toch kon ik het niet laten de pret een beetje voor hem te bederven door hem erop te attenderen dat het er wel een beetje een ‘allegaartje’ door wordt: door al die verschillende en verzamelde spullen. Er was geen samenhang te bekennen en dat is nou juist iets waar ik van houd: samenhang.
Maar goed: ik, ik, ik… de kamer van mijn vriendje is van hem en niet van mij, dus ik vond het beter als hij zelf eens kritisch naar zijn inrichting zou kijken. Echter, hij schoof de klus weer terug naar mij, want zo’n kamer “pimpen” is toch meer een vrouwending. Ik zag de bui al hangen: had ik me een hele avond (na een dag hangen in IKEA) uit lopen sloven, zou hij alles weer terug zetten zoals het was omdat het nou eenmaal een beetje bedreigend kan zijn als iemand anders jouw “territorium” omgooit. En dus maakten we een deal: ik zou mijn best doen op zijn kamer als hij het minimaal één week zo zou laten, ongeacht wat hij ervan zou vinden.
Zo gezegd, zo gedaan. Zoals je hierboven ziet is er niets radicaals gebeurd: daar was geen geld en geen tijd voor. Geen nieuwe meubels dus en ook amper verplaatste meubels. Ik heb me puur gericht op het creëren van leuke, samenhangende details en alles wat ik niets vond toevoegen letterlijk buiten de deur gezet. Dat was echt véél meer dan je aan deze voor- en na foto’s kunt zien.
Ik heb ervoor gezorgd dat dingen wat praktischer en logischer werden. Dezelfde soort glazen potten heb ik bij elkaar gezet, in plaats van los van elkaar. Uit een hoek heb ik een lampje getoverd die als nachtlampje kon fungeren (die had hij niet) en een schaal waar hij uit gemakzucht allerlei rommel in gooide heb ik gebruikt om waxinelichtjes in te zetten, zodat er rommel ingooien nu minder aantrekkelijk is. Rommel trekt nog meer rommel aan, daarom heb ik een hekel aan rommellaatjes, -hoekjes, -bakjes, en -schapjes.
Ik was niet helemáál tevreden, want doordat ik met dingen aan de muur ben gaan wisselen en verschuiven had ik bijvoorbeeld hier en daar een spijkertje te veel of te weinig. Daardoor heb ik noodgedwongen boven de eettafel wat gerommeld met foto’s en lijstjes om een soort ‘scrapbook’ te creëeren. Omdat de rest van zijn kamer een stuk rustiger en geordender was geworden, vond ik dat één zo’n rommelig hoekje wel kon. In ieder geval: wie weinig middelen heeft moet creatief zijn!
Geheel op Eigen Huis & Tuin-wijze (met blinddoek en al dus) liet ik hem zijn “nieuwe” kamer zien, heel nieuwsgierig wat hij zou vinden. Eerlijk gezegd: zijn reactie was minder enthousiast dan ik gehoopt had. Wat ik van tevoren al dacht bleek waar: hij was toch een beetje bedreigd door het feit dat iemand zijn leefruimte overhoop had gehaald en had emotionele moeite met de bergen die weg gingen. Maar al gauw kwam het eerste ‘dankjewel’ en daarna volgden er gelukkig nog veel meer.
Ik hoop dat ik jullie een beetje heb weten te inspireren om met beperkte middelen je kamer wat mooier, netter en/of gezelliger te maken. Ook al is dit een mannenkamer en ben ik een echte amateur, wellicht is het alsnog leuk om te zien en lezen.
Foto’s door mij.
