Een tijdje geleden vroeg Natide mij of het mij leuk leek samen te fotograferen. Samen, als in: zij als fotograaf en ik als… ja, als wat eigenlijk? Als blogger, denk ik. Ik ben immers geen model.
Natide heeft de fotoacademie afgerond, maar werkt nu in een andere richting en miste het fotograferen. Zelf shoots organiseren vond ze veel werk (en dat is het ook: een visagist, stylist en model regelen die allemaal op één datum moeten kunnen en waarna je vervolgens maar moet afwachten wat voor weer het is, etc.) naast haar baan. Te veel werk om het niet te doen en dus haar camera in de praktijk links te laten liggen.
Omdat ze dat zonde vond, vroeg ze mij of ze geen foto’s van en voor mij kon maken. Ik ben immers een soort model en visagist en stylist in één. Niet echt en niet professioneel natuurlijk, maar als ze mij kon helpen met outfitfoto’s was ik enorm geholpen en bleef zij een beetje in de ‘fotografie flow’. Bovendien geldt voor ons allebei dat we tijdtechnisch eigenlijk geen hele dag aan een shoot kunnen besteden (wat eigenlijk wel moet wanneer je voor een shoot veel meer organiseert dan ik doe, ik ga heel nonchalant te werk). 1 + 1 = 3: we gingen samenwerken.
Afgelopen weekend was het voor het eerst zover: we spraken af om te shooten. Wat bleek? Het was op dat moment het slechtste weer dat we tot nu toe hebben gehad dit jaar. Het was koud, donker en het regende én waaide hard. Al gauw bleek dat buiten fotograferen geen optie was en dat we een oplossing binnen moesten zoeken.
Het werd het cultureel centrum in Arnhem waar een groot, grauw schilderij hing dat niet per se allebei onze voorkeur had als setting, maar waarvoor simpelweg gold: ‘iets is beter dan niets’. Voor het schilderij maakten we foto’s, die ik best wel gaaf vind geworden uiteindelijk. Het is niet de eerste keer dat ik de ervaring heb dat als je heel beperkt bent in je mogelijkheden, je juist creatief wordt en verrast kunt worden. Als de zon had geschenen waren we wellicht voor een setting gegaan die een stuk meer standaard is. En dat terwijl dat grauwe schilderij eigenlijk voor hele gave, mysterieuze foto’s zorgde in combinatie met mijn stoere, donkere outfit. Het zijn niet de beste foto’s die ik noch Natide ooit heeft gemaakt, maar ik vind ze fascinerend omdat ze echt anders zijn dan mijn meeste foto’s. Daardoor ben ik hoe dan ook tevreden, al doet de kwaliteit van de foto’s iets afbreuk aan het eindresultaat door het beperkte licht dat beschikbaar was.
Ik moet zeggen dat ik het weer een hele nieuwe ervaring vond met een echte fotograaf samen te werken. Opeens voelde ik me echt een model, waardoor ik me onzekerder voelde dan ik me normaal voel voor de camera. Ik voelde de druk dat nu niet alleen ík tevreden moest zijn met de foto’s, maar Natide ook. Ook is het normaal gesproken zo dat ik de foto’s echt ‘regisseer’. Ik bepaal waar ik foto’s wil maken, vanuit welke hoek, waar mijn “fotograaf” moet staan, etc. Nu had Natide daar ook veel invloed op en dat vond ik leuk: daardoor werd het echt een samenwerking.
Hierboven zie je alvast een preview van de shoot. De complete outfitpost volgt binnenkort.
Foto door Natide Ooink.
