logo




1 June 2014

Mijn haat-liefdeverhouding met de zomer

Gepost in behind the blog

zomer, dalende bezoekersaantallen, bezoekersaantallen laten stijgen, bezoekersaantallen op peil houden, bezoekers trekken, WK voetbal, blogger bezoekersaantallen, lange termijn keuzes, innerlijke strijd

Sinds ik blog heb ik een haat-liefdeverhouding (op google staan echt twintig verschillende manieren om dat woord te schrijven, wie weet de juiste manier?) met de zomer.

Oké, vooral een liefdesverhouding. Obviously. De zomer is het seizoen van met je blote voeten over het gras en in het zand. Het seizoen van blote armen en blote benen. De geur van zonnebrand. De lijnen van bikini’s. De barbecue. Het WK voetbal. Ohnee, die laatste hoort niet bij m’n liefdesverhouding.

De zomer is voor mij als blogger echter een redelijk ondankbaar seizoen, vandaar de haatverhouding. Terwijl ik eíndelijk denk: yes, het is lekker warm, zo kan ik best de hele dag voor de camera staan om outfit foto’s te maken als het moet, blijken mensen helemaal geen zin en tijd te maken om die foto’s te bekijken in de zomer. En geef ze eens ongelijk, want de zomer is het seizoen van gras, zand, blote ledematen, zonnebrand, bikini’s, de barbecue en het WK voetbal dus. De zomer is het seizoen van andere prioriteiten.

Elke zomer is het weer een beetje een innerlijke strijd: ga ik keihard werken tegen de bezoekersaantallen of ga ik aan ze toegeven? Oftewel: ga ik extra mijn best om wél bezoekers te blijven trekken of ga ik het zelf ook wat rustiger aan doen?

Nu heb ik natuurlijk toevallig net al besloten dat ik het rustiger aan wil doen, maar dat rustiger aan doen gebeurt vooral fysiek. In mijn hoofd blijft die innerlijke zomerstrijd: moet ik vechten, wil ik vechten, heeft het zin om te vechten en is het het gevecht waard tegen die bezoekersaantallen?

Als ik iets geleerd heb de afgelopen jaren, dan is het dat ik op mijn blog bezoekers niet af kan dwingen. Nou ja, alles kan, maar ik wíl het blijkbaar niet, anders zou ik het wel kunnen. Wat dat betreft ga ik op dit moment in de kern echt steeds meer terug naar het begin van mijn blog. Naast dat ik weer vooral outfits wil posten en weer meer wil doen met mijn liefde voor schrijven (zoals ik in het begin deed van mijn blogging carrière), ga ik ook terug naar het begin van mijn site doordat ik weer steeds idealistischer word in de keuzes die ik voor de site maak.

Idealistisch was ik namelijk ook toen ik net begon met full time bloggen. Ik wilde toen per se niet alleen schrijven over leuke kleren en mensen aanzetten er nog meer van te kopen, ik wilde ook stukken schrijven met diepgang en achtergrond. Langzaamaan leerde ik dat ik, gezien ik van mijn site wilde rondkomen, commerciëler moest zijn: als al die diepgang en achtergrond niet gelezen werden, dan was ik simpelweg mijn tijd aan het verdoen. Wilde ik écht zo graag diepgaand en met achtergrondinformatie schrijven, dan moest ik een hobbyblog creëren waar ik dat naar hartenlust kon doen. Door dat soort conclusies werden de keuzes die ik begon te maken steeds wat commerciëler.

Daar vind ik niets mis mee, met commerciëler. Ik vind ‘commercieel’ geen vies woord. Juist een mooi woord. Het commerciële gedeelte aan mijn site is wat het creatieve gedeelte uitdagend maakt. Creativiteit vind ik namelijk niet zo leuk als er geen grenzen aan zitten: als je alles kunt doen wat je wilt, als er geen doel is en geen richting, als er geen grenzen zijn en geen budget, dan vind ik creatief zijn best saai. Wanneer creativiteit echter beperkt wordt door bijvoorbeeld geld, tijd en concessies, dán wordt creativiteit pas interessant voor mij. Als je dus aan me zou vragen wat ik mooi vind aan bloggen (zoals ik het doe), dan zou ik bij deze graag willen antwoorden: de combinatie tussen commercie en creativiteit.

Enfin, mijn blog is de afgelopen jaren dus commerciëler geworden, wat ik een goede ontwikkeling vind. De laatste tijd ben ik echter keuzes aan het maken die weer wat idealistischer zijn en wat minder commercieel, wat ik óók een goede ontwikkeling vind. Ik denk namelijk dat deze idealistische keuzes op de lange termijn óók commercieel kunnen zijn, omdat de idealistische keuzes allemaal keuzes (in tegenstelling tot de commerciële keuzes) zijn die goed bij me passen. En aangezien mijn blog zó aan mij gekoppeld is, kan ik het me bijna niet voorstellen dat het níet goed is voor mijn blog om keuzes te maken die goed bij me passen.

Je zou kunnen zeggen dat ik, onbewust misschien, in zijn algemeenheid wat meer lange termijn keuzes aan het maken ben. Iets wat waarschijnlijk komt door het feit dat ik inmiddels geen zeventien meer ben, maar alweer twintig. Een lange termijn keuze is voor mij bijvoorbeeld om wat meer te leven en wat minder te bloggen. Daar heeft mijn blog vandaag niet veel aan, maar over een jaar wel. Want bloggen zoals ik gedaan heb, zou ik niet nog jaren volhouden.

Terug naar de zomer en mijn haat-liefdeverhouding met dit seizoen. De zomer is voor mij hét seizoen om schijt te willen hebben aan die lange termijn. Is voor mij hét seizoen waarin het verleidelijk is om heel geobsedeerd te gaan bloggen om bezoekersaantallen op peil te houden. De zomer is voor mij simpelweg hét seizoen om korte termijn te willen denken. En om daarmee tegen mijn eigen keuzes in te gaan. De vraag is dan ook: vecht ik dit seizoen tegen mijn bezoekersaantallen of eigenlijk vooral tegen mezelf?

  • Like deze post op Facebook:
Dit wil je vast ook lezen
Reacties