Het begon allemaal drie jaar geleden. Ik zat in mijn eindexamenjaar en hield het nog amper uit op school. Mijn vader liet me een beloning kiezen, zodat ik iets had om naar uit te kijken. De beloning werd dat hij met mij op 23 november 2011 op een belachelijk tijdstip naar Utrecht zou rijden zodat ik daar bij de lancering van Lanvin for H&M kon zijn en ondertussen lekker een ochtend zou spijbelen van school. Sindsdien wil ik elk jaar.
De sfeer is elke designercollectie gewoon weer geweldig. Daar zit je dan, als “doorgewinterde fashionista’s”, maar wel om 7 uur ‘s ochtends op een matje (een campingstoel is een luxe), onhandig te doen met bekertjes hete koffie en Grazia’s van drie weken geleden te lezen om de tijd tot de lancering te doden. Ondertussen lopen er, hoe later hoe meer, nog half slapende zakenlui door Hoog Catharijne die ineens een verandering zien in hun dagelijkse route en standaard met verbaasde blik over hun schouder kijken, niet gelovende dat vrouwen (en sommige mannen!) echt zóveel doen voor kleren. Een beter tafereel om een column over te schrijven is er gewoon echt niet.
Als ik íets haat dan is het vroeg opstaan, maar hiervoor sta ik klaarwakker midden in de nacht naast mijn bed. Zo wakker, dat ik het aan me voorbij laat gaan dat Arnhem voor het eerst een ‘geselecteerd H&M designercollectie filiaal’ heeft en gewoon naar het oude vertrouwde Utrecht ga. Het personeel kent me daar inmiddels, mijn ‘company voor vanochtend’ woont er en een fijne bijkomstigheid: Hoog Catharijne is wel zo lekker warm op de vroege ochtend.
Foto’s door mij.
